نگاه عراق ، بعد از انتخابات!

تا برگزاری انتخابات پارلمانی در عراق ، کمتر از 8 روز مانده است و در حالی که موج خشونت ها و انفجار خودروهای بمب گذاری شده در خیابان ها و کوچه ها ، شتاب بی سابقه ای به خود گرفته است ، اکنون می توان گفت انتخابات وعده داده شده ، در زمان مشخص و از قبل برنامه ریزی شده برگزار خواهد شد و درخواست ها برای به تاخیرانداختن موعد برگزاری آن ، فرصت و مجالی برای تحقق نخواهد یافت.

کد خبر: ۵۷۴۶۱

بی شک ، برگزاری بموقع انتخابات ، از نظر کاخ سفید ، اهمیت زیادی دارد. واشنگتن ، بازسازی پرستیژ و حیثیت مخدوش سیاسی خود را در این کشور و در سطح منطقه ، تنها از طریق برگزاری انتخابات جستجو می کند و به همین دلیل است که دولتمردان امریکا به درخواست های پیاپی متحدان نزدیک خود در عراق و کشورهای منطقه برای به تاخیرانداختن موعد برگزاری آن ، اعتنایی نکردند.
بوش درصدد است بهره برداری تبلیغاتی وسیعی از ماجرای انتخابات در عراق به عمل آورد و آن گاه چنین وانمود کند که اینک مردم عراق بر سرنوشت خویش حاکم شده اند.
دقیقا ، سناریوی اجرا شده در افغانستان ، در عراق نیز در حال تحقق است.
با این حال این سناریو با وجود خواست و برنامه ریزی واشنگتن ، برای عراقی ها بویژه اکثریت جمعیت این کشور که سالیان سال از فرآیند تصمیم گیری در حوزه های سیاسی ، اجتماعی و... عراق حذف شده بودند ، نقاط مثبت و سودمندی درپی دارد.
و در این میان نباید از بلوغ سیاسی ، درایت و مدیریت شایسته و توانمند مرجعیت دینی در نجف که با تدبیر و حزم و احتیاط ، اوضاع کلی کشور را به نقطه امیدبخش کنونی رساند ، غفلت کرد.
بویژه این که فهرست نامزدهای مورد حمایت مرجعیت دینی ، در حال حاضر با حمایت قاطع اکثریت مردم عراق روبه رو شده و ناظران سیاسی براین باورند چنانچه اشغالگران و عوامل آنان در دولت موقت بهانه تراشی نکنند و به اقداماتی در جهت وارونه کردن نتایج انتخابات مبادرت نورزند ، احتمال حداکثری برای رای آوردن آن وجود دارد.
در هر صورت ، توجه اصلی جریانات مردمی در عراق باید به اوضاع بعد از برگزاری انتخابات معطوف شود.
باید دید چگونه اشغالگران حاضر خواهند شد فرآیند تصمیم گیری را به طور واقعی و راستین به نمایندگان منتخب مردم واگذار کنند و از دخالت در مسائل داخلی عراق بپرهیزند و آیا تضمینی وجود دارد که پارلمان جدید که قصد دارد هم قانون اساسی را تدوین و هم دولت جدید را معرفی کند ، تحت فشار و ارعاب اشغالگران قرار نگیرد؛.
از طرفی مساله مهم و اصلی این است که تکلیف پدیده تروریسم و بویژه عناصر تندرو که همه اقشار مردم عراق را هدف خود قرار داده اند ، چه می شود؛ و آیا اشغالگران حاضر می شوند چالش با این پدیده را به ارتش جدید عراق و عناصر ورزیده ضدبعثی که در خدمت پارلمان و دولت جدید عراق خواهند بود ، واگذار کنند و یا این که با همین رویه کج دار و مریز که هدف اصلی آن ارعاب مردم عراق و ترساندن آنان از پدیده مشکوک و سوال برانگیز خشونت و تروریسم است ، عهده دار مسائل امنیتی عراق خواهند بود.
این پرسش هایی است که عراق جدید ، در دوره بعد از برگزاری انتخابات با آن مواجه خواهد شد و ناگزیر باید پاسخهای شفاف و مناسبی بیابد وگرنه انتخابات صرفا به عنوان بستری برای اعطای مشروعیت به ادامه حضور اشغالگران تلقی خواهد شد.