کراش محبوب ما
کراش بندیکوت ، یکی از محبوب ترین شخصیت های کارتونی بازی های پلی استیشن است. شاید بتوان گفت 3شماره اول سری بازی ، بخصوص شماره دوم ، از بهترین های سبک کارتونی به شمار می آیند، اما در پلی استیشن 2کراش بازگشت چندان موفقی نداشت.
آخرین شماره - که Wrath of Cotex نام داشت - تقریبا تکرار شماره های قبل بود و هیچ خلاقیتی در آن به چشم نمی خورد؛ اما قسمت جدید این بازی - که Twinsanity نام دارد - توانسته است با تغییرات اساسی ، کراش را احیا کند.
شاید این بازی در برابر نسخه جدید جک و دکستر کم بیاورد، ولی مطمئنا ارزش بازی کردنش را دارد.بازگشت کراش نه چندان باهوش ما، با تغییراتی در روند بازی همراه بوده. ابتدا بهتر است از داستان بامزه بازی شروع کنیم.
دکتر کورتکس برمی گردد و همانند 6 شماره قبلی ، با کمک دوستان دوباره می خواهد حال کراش را بگیرد... نه ، صبر کنید، این فقط شروع ماجراست.
بعد از یکی دو مرحله ، یک دشمن جدید (در واقع 2 تا دشمن جدید) کراش و کورتکس و همه جزیره را تهدید می کند. 2آدم فضایی از ابعاد خیلی خفن فضا، که زمان را مانند زیپ باز می کنند و به زمان حال می آیند و دوباره همان جور برمی گردند و هدف آنها البته کشتن دکتر کورتکس است.
نتیجه این قضیه ، متحد شدن همه دوستان و دشمنان قدیمی بازی است. از کراش و دکتر کورتکس گرفته تا دو ماسک جادویی معروف.
کراش تحت تاثیر جمله تاریخی کورتکس که می گوید «کراش! مگه من برای تو مثل پدر نبودم؛!...» تصمیم می گیرد به او کمک کند. البته این که آدم فضایی ها چرا کمر به کشتن کورتکس بسته اند، داستان جالبی دارد که در بازی باید بفهمید.اتحاد کراش و کورتکس باعث شده روند بازی بکلی دگر گون شود.
حالا در بیشتر مراحل باید با هر دو شخصیت بازی کنید، اما نه جدا جدا. پس از تمام کردن اولین مرحله ، کراش و کورتکس داخل یک دره پرت می شوند و همین طور که پایین می روند، شروع به دعوا می کنند.
از این دعوا مانند همه کارتون ها، فقط یگ گلوله گرد و خاک و تعدادی دست و پا می بینید؛ اما نکته اینجاست که هدایت این گلوله بر عهده شماست ؛ یعنی همین طور که کراش و کورتکس مشغول کتک زدن هم هستند، شما باید حواستان باشد به خطرناک ترین و مشهورترین دشمن های سری بازی کراش ، یعنی TNT ها و NITRO ها برخورد نکنند بازی کردن این مرحله به اندازه کافی خنده دار است ، اما اگر می خواهید بیشتر بخندید و چند لحظه توقف کنید و با زدن دکمه مربع ببینید چه خبر است.
مراحل بسیار متنوعی در بازی وجود دارد. در بعضی دیگر از مراحل ، کراش و کورتکس سر یک کریستال دعوا دارند و هر کدام یک سر آن را گرفته اند، البته می توانید از کورتکس به عنوان چکش برای خرد کردن موانع استفاده کنید، یا او را برای کشتن یکی از غول های بازی به داخل دهانش پرتاب کنید.
بازی آنقدر صحنه های ناب و لحظات خنده دار دارد که می توان از نقاط ضعف آن براحتی صرف نظر کرد.مهمترین مشکل بازی ، زاویه دوربین آن است که البته مشکل جدیدی نیست. سری بازی های کراش بدون مشکل زاویه دوربین اصولا کراش نام ندارند.
در این شماره برای اولین بار بازی تمام سه بعدی شده و می توانید هر جا که خواستید، بروید. شاید همین قضیه منشا مشکل حرکت بد دوربین باشد. مشکل دیگر که شاید فقط طرفداران پر و پا قرص شماره های قبل بازی (مثل خود من !) را اذیت کند، کوتاه بودن بازی است. بازی خیلی زود تمام می شود و مانند شماره های قبل نمی توانید براحتی هر وقت خواستید هر مرحله را تکرار کنید.
الماس های مخفی بازی تعدادشان خیلی زیاد است و اصلا هم مخفی نیستند. بازی از لحاظ گرافیک کم و کسر ندارد. مراحل ، بسیار شاد و عالی طراحی شده اند. طبق معمول از اشتباهات گرافیکی خبری نیست. دموها عالی هستند.
اما چیزی که مکمل این گرافیک خوب است ، صدا گذاری و جملات کمیک شخصیت هاست که باعث می شود بعد از هر دیالوگی که رد و بدل می شود؛ تا مدتی بخندید.
موسیقی بازی هم بسیار مناسب این حال و هواست. تعدادی از مراحل بازی از موسیقی بسیار شاد و زیبایی بهره گرفته اند، که بعضی وقتها برای شنیدن این موسیقی جالب سراغ بازی کردن چندباره آن مرحله می رفتم ؛ مانند مرحله اول در جزیره یا مرحله ای که با زدن کرم خاکی باید او را هدایت کنید، موسیقی این مرحله برگرفته از والس مشهور دانوب آبی اشتراوس است.
با وجود مشکلاتی که در کنترل کراش وجود دارد، باز هم کراش یکی از بهترین بازی های سبک کارتونی است و نشان داد دوباره می توان با اضافه کردن عنصر خلاقیت به یک بازی قدیمی ، آن را احیا کرد.
گفت و گو
