مشاعره‌ای برای دو نفر

موقع انتخاب رشته دانشگاه هم در رشته الکترونیک پذیرفته شد. مجید با وجود همه این موضوعات از ادبیات جدا نماند. او در رشته ادبیات درس نخوانده بود، اما کتاب‌های بسیاری از شاعران را مطالعه کرده بود. علاقه عجیبی هم به کتاب خواندن داشت. در هر فرصتی که به دست می‌آورد، کتاب‌های مهندسی را کنار می‌گذاشت و رمان‌های مشهورترین نویسندگان ایران و جهان را مطالعه می‌کرد.

همایش‌های ادبی دانشگاه، یکی از مکان‌های ثابت حضور مجید بود. در یکی از همین همایش‌های ادبی هم بود که با لیلا آشنا شد. لیلا دانشجوی رشته ادبیات بود. حضور در یک همایش ادبی، تحصیل در رشته ادبیات، علاقه‌مندی به کتاب و علاقه به نویسندگان و شاعران مشترک، نقاط تفاهم مجید و لیلا بود. هر چند خانواده مجید ترجیح می‌دادند او با یک خانم مهندس الکترونیک ازدواج کند، اما مجید و لیلا زندگی مشترک خود را پس از پایان دوره کارشناسی آغاز کردند.

بعد از ازدواج این علاقه در هر دو آنها وجود داشت، اما به مرور اشتغال، مشکلات زندگی و پذیرفته شدن در مقطع کارشناسی ارشد، آنها را کمی از ادبیات دور کرد.

مجید و لیلا هر دو به شعر علاقه داشتند. مجید با وجود تحصیل در رشته الکترونیک می‌توانست پا به پای همسرش شعرهای شاعران را از حفظ بخواند. آنها گاهی با هم مشاعره می‌کردند، اما این اتفاق هم کمرنگ شد.

یکی از روزهایی که مجید و لیلا در معدود زمان فراغت خود روبه‌روی تلویزیون نشسته بودند، برنامه‌ای توجه آنها را به خود جلب کرد. این برنامه، مشاعره بود. برنامه مشاعره برای آنها یاد همایش‌های ادبی را زنده کرد. مجید و لیلا به یاد آوردند که ادبیات باعث پیوند آنها شده است.

از همان بار اول که به صورت اتفاقی برنامه مشاعره را دیدند، این برنامه به برنامه تلویزیونی ثابت آنها تبدیل شد. هر دو برای برنامه وقت خالی کردند. هر دو همان‌طور که روبه‌روی تلویزیون نشسته بودند، همزمان با شرکت‌کنندگان در مسابقه به شعرخوانی پرداختند، اما به نظر می‌رسید که اندوخته شعری
هر دو به نسبت شرکت‌کنندگان در مسابقه خیلی اندک است. همین مساله باعث شد تا حفظ کردن شعرهای شاعران را آغاز کنند.

مجید و لیلا با برنامه مشاعره، ادبیات را به زندگی مشترک خود وارد ساختند. حالا آنها هم شعرخوانی می‌کنند، هم کتاب خواندن را جزو برنامه هر روز خود قرار داده‌اند.