بهره‌برداری آزاد از نگارگری ایرانی

این هنرمند در مورد شیوه کاری‌اش که نزدیک به کتاب‌نگاری ایرانی است، می‌گوید: من پس از تجربیاتی که در هنر مدرن داشتم پله پله به نگارگری ایرانی نزدیک شدم. از ابتدا نسبت به هنر نگارگری واکنشی منفی داشتم، اما پس از تجربه هنر غرب، نگارگری مرا به سمت خود کشید. البته باید به این مساله اشاره کنم که دغدغه من نگارگری ایرانی نیست و به شکلی آزاد از شیوه‌های نگارگری ایرانی استفاده می‌کنم. گاهی از کادرها و گاهی از خوشنویسی در تابلوهایم بهره می‌گیرم و این موضوع نیز به موقعیت و مفهوم اثرم مرتبط است. من سعی می‌کنم این نمادها را به مفاهیم ذهنی که دارم نزدیک کنم.

این هنرمند که گزیده‌ای از شش مجموعه «فنون کهن عشق‌بازی»، «معراج»، «فنون کهن کیمیا»، «کشتی نجات»، «بوسه‌ها» و «تیغ بلارک» را در نمایشگاه خود ارائه داده است، در این باره می‌گوید: این مجموعه‌ها‌ را در چهار سال اخیر به صورت مستقل در گالری (AB) زوریخ و گالری اعتماد دبی به نمایش گذاشتم و حالا آنها را با یک تم و خط موضوعی در یک مجموعه ارائه دادم. این آثار از میان کارهایی که از مجموعه‌های مختلف برای خودم نگه‌داشته بودم، ارائه شده و این آثار در کنار هم سبک و سیاق و تفکر من را نشان می‌دهد.

احمدی با اشاره به تم موضوعی آثارش گفت: این مجموعه‌ها هر کدام جدا و مستقل هستند، اما در یک قرائت بصری در کنار هم مفهوم جوانمردی را نشان می‌دهند. جوانمردانی که در دنیای معاصر کمتر دیده می‌شوند و حکایت آنها نیز در حال فراموشی است. به طور مثال در مجموعه کشتی نجات نگاهی نوستالژیک به حدیث حضرت رسول(ص) «ان الحسین مصباح‌الهدی و سفینه‌النجاه» داشتم و در مجموعه معراج که دو سال پیش در گالری اعتماد در دبی به نمایش درآمد به مسائل عرفان اسلامی و شیعه پرداخته بودم.این هنرمند ادامه می‌دهد: در این آثار که نشانگر شیوه کاری من است، نگاهی به انســان‌هایی از یاد رفته و جوانمردانی که عشق و ایثار را جاودانه کردند، داشته‌ام. این آثار نگاهی است به ادبیات ثبت شده از این جوانمردی‌ها که اسلام را جاودان کردند؛ البته این آثار یک کیفیت اسلامی ایرانی دارد.