بیش از 2000 کار دوبله کرده‌ام

با آن‌که فراز و فرود در این حرفه بسیار زیاد است، اما فکر می‌کنم بعد از سال‌ها عرق ریختن و تلاش در این عرصه کمترین حق ما داشتن بیمه است، هرچند بارها من و سایر همکارانم این موضوع را مطرح کردیم، اما تاکنون راه به جایی نبرده‌ایم. مدتی قبل قرار شد طرحی با نام سپاس برای دوبلورها اجرا شود و افرادی که سابقه کاری بیشتری دارند و سنشان هم بیش از 57 است بتوانند از حق بیمه و بازنشستگی بهره ببرند، اما درنهایت این طرح تنها شامل ده نفر شد و بقیه افراد همچنان بی‌نصیب از این طرح مانده‌اند.

طی سال‌ها فعالیتم در عرصه دوبله، بالغ بر2000 کار را دوبله کرده‌ام اما این روزها بعد از دوبله و پخش سریال «دونگ‌یی» در خانه بیکار هستم. نه این‌که کاری به من پیشنهاد نشود، بلکه این روزها اصلا کار خاصی دوبله نمی‌شود که از ما دعوت به کار شود. اکثر کارهای در حال پخش، همزمان یا با کمی فاصله بعد از سریال دونگ‌یی دوبله شده‌ است.

اکثر دوبلورها به شکل پروژه‌ای کار می‌کنند و این‌طور نیست که حقوق ثابتی دریافت کنند. دستمزدی که به دوبلورها داده می‌شود به هیچ عنوان کفاف زندگی آنها را نمی‌دهد. یکی از مهم‌ترین چیزهایی که احساس آرامش را به فرد در هر حرفه‌ای انتقال می‌دهد، امنیت شغلی است؛ این‌که هنرمند بداند بعد از تلاش و زحمات بسیار اگر روزی بیمار یا از کار افتاده شد می‌تواند از مزایای بیمه‌اش بهره ببرد و محتاج کسی نباشد. امیدوارم فکری به حال این مشکل بزرگ دوبله شود.

خوشبختانه با وجود مشکلاتی که بر سر راه دوبلورها وجود دارد، اما کمیل امینی میلانی، رئیس واحد دوبلاژ صداوسیما، فردی بسیار مثبت و بادانشی است که دغدغه‌های هنرمندان این عرصه را بخوبی می‌شناسد و تمام سعی‌اش بر این است که در کارهایش احترام به پیشکسوت را حفظ کند وهمین حفظ احترام به اهالی دوبله دلگرمی و اعتماد به نفس می‌بخشد. ایشان سال‌ها در این سمت فعالیت ‌کرده و کوشیده نیازهای بحق ما ـ مانند حق بیمه و... ـ را تامین کند، اما با وجود تلاشی که انجام داد چون نتوانست کاری از پیش ببرد، از این سمت استعفا کرد و حالا بعد از مدتی وقفه دوباره ایشان را در این جایگاه می‌بینیم که جای امیدواری دارد.

زهره شکوفنده