حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
گفتوگو با رامین حیدری فاروقی، سازنده نماآهنگ «نوایی»
شعری که برای خوانش مجدد شکل میگیرد
رامین حیدریفاروقی، دانشآموخته کارگردانی از دانشکده سینما ـ تئاتر دانشگاه هنر و کارشناسی ارشد پژوهش هنر ـ که در کارنامه تلویزیونی خود آثاری چون «راهی» «ابر، باد، ماه»، «گره»، «دیدار»، «اینجا آفریقاست» و «شرق، دیوار، آفتاب» را دارد ـ سازنده «نوایی» یکی از نماآهنگهای مطرح تلویزیون است. با او در قاب ویژه این هفته، درباره شرایط دیروز و امروز نماآهنگسازی تلویزیونی صحبت کردهایم.
شما بهعنوان یکی از آغازگران ساخت ویدئوکلیپ درسیما، دلیل توقف روندی را که در دهه 70 شکل گرفته چه میدانید؟
پس از تولیدات مرحله نخست ویدئو کلیپ در مرکز پژوهشهای صدا و سیما که آثار بسیار کیفی بودند، دامنه تولیدات به سمت تولید انبوه رفت و فراموش شد که ساخت نماآهنگ تا چه حد یک فرآیند تخصصی است. در واقع کارهایی که بیتوجه به این قضیه تولید شدند، موقعیت تولید نماآهنگ در سیما را از آن وضع پیشین تغییر دادند.
البته بیشتر این نماآهنگها مناسبتی بودند...
بله، بهطور کلی زیرساخت سفارش ویدئوکلیپ در سیما مناسبتی بوده و به همین واسطه نقش پیام و محدودیتهای ممیزی در آنها بیش از حد کشش یک ویدئوکلیپ استاندارد بود. اساسا ویدئوکلیپ نوعی تصویرسازی توام با ایهام هنری است که قرار نیست در بیان شعر و موسیقی چندان صراحت داشته باشد درحالی که مسئولان خواهان وجود صراحت و پیامرسانی بودند به همین دلیل جذابیت و شاعرانگی در این کارها بسیار کاهش یافت.
به نظر شما فاصله داشتن از موسیقی روز چقدر در این قضیه نقش داشت؟
بهطور کلی ساخت کلیپ نوعی تبلیغ برای موسیقی و خواننده است در حالی که ما آن را بهعنوان نوعی فیلم کوتاه شاعرانه آغاز کردیم که در آن تصویر، شعر و موسیقی با هم همعرض نبود. در دنیا اهمیت ساخت ویدئوکلیپ چنان زیاد است که موسیقیدانان تلاش میکنند آثارشان از نظر تصویرسازی قابلیت ساخت ویدئوکلیپ را داشته باشد و حتی به این موضوع بیش از ساز و کار موسیقایی کارشان توجه میکنند، البته هیچکدام از این ویژگیها در مورد کار ما صادق نبود.
شما بهعنوان سازنده نماآهنگ مشهور نوایی که هنوز هم طرفداران خاص خود را دارد، آیندهای برای ویدئوکلیپ متصور هستید؟
ویدئو کلیپ همچون شعری که برای خوانش مجدد شکل میگیرد برای نمایش پرشمار بهوجود میآید. بجز ویدئوکلیپهای معدودی در همان ابتدای کار، هیچ ویدئوی ایرانی دیگری آنقدر مجال نمایش پیدا نکرد که امروز بتوان آن را دارای جایگاه دانست. به نظر من ویدئو کلیپ از میان رفته است و تا اطلاع ثانوی نیز برای آن اتفاق قابل توجهی نخواهد افتاد. تنها زمانی میتوان به بازگشت آن امیدوار بود که سیما در جدول برنامههای خود، زمان پخش مناسب و در برنامهریزیهایش بودجه خوبی به آن اختصاص دهد.
شما راهکار خاصی برای این بازگشت دارید؟
شرایط باید فراهم شود و این حوزه مورد توجه بیشتری قرار گیرد. علاقهمندان به این حوزه باید امکاناتی داشته باشند که بتوان به آنها ویدئوکلیپساز گفت نه اینکه به صورت پاره وقت در این حوزه کار کنند.
حمیده پازکی
گفت و گو
