با فروکش کردن نسبی تبلیغات انرژی هسته ای علیه ایران ، انتظار می رفت یک پروژه جدید سیاسی درباره کشور ما مطرح شود.
کد خبر: ۵۴۰۴۱
برگزاری انتخابات قریب الوقوع عراق ، دستمایه خوبی برای چنین اقدامی است.
چنانچه یک انتخابات آزاد در عراق برگزار شود (که احتمال دخالت امریکایی ها به منظور تخریب فضا بشدت متصور است) نمایندگان واقعی مردم ، مرکب از شیعیان و اهل سنت ، انتخاب خواهند شد و چنین رخدادی به هیچ وجه نمی تواند مطلوب امریکا و متحدان آن باشد. بعلاوه ، دولت اردن که از حامیان سنتی صدام به شمار می رفته ، منافع خود را در منطقه دستخوش مشکلات فراوان می بیند. از سویی علقه های بین مردم ایران و عراق ، می تواند نگرانی هایی را برای عبدالله پادشاه اردن ایجاد کند. حتی اگر اظهارات اخیر ملک عبدالله را به تحریک امریکایی ها ندانیم و فرض را بر این بگذاریم که او راسا به ملتهای ایران و عراق اهانت کرده است ، باید ریشه سخنان او را در وحشتی جستجو کرد که قدرت گرفتن مردم عراق به رهبری روحانیت اصیل (اعم از شیعه و سنی) عامل آن است . از سوی دیگر ، ملک عبدالله اخیرا در داخل کشور خود با مشکلات سیاسی جدیدی روبه رو شده است. عزل ولیعهد این کشور را می توان از نشانه های جدی بحران در اردن دانست . به همین دلیل ، وی برای رهایی از مشکلات داخلی نیز نیازمند نوعی فرافکنی است که به نظر می آید با دمیدن در بوق تبلیغات علیه ایران ، می خواهد فشارهای داخلی را دست کم برای مدتی به تعویق بیندازد. اظهارات اخیر ملک عبدالله در رسانه های غربی بازتابی بسیار گسترده پیدا کرد ، اما برخی رسانه های منطقه خلیج فارس ، رویکردی خردمندانه تر نشان دادند و حاضر نشدند تخم مرغ هایشان را در سبد پادشاه اردن قرار دهند ؛ پادشاهی که کارنامه منفی روابط حکومتش با صدام ، او را از چشم مردم عراق انداخته است . واکنش مقامات دیپلماتیک کشورمان به سخنان عبدالله نیز حکایت از آن داشت که برای آن بهای چندانی قائل نیستند. پختگی سیاسی اقتضاء می کند که در برابر سخنان خشم آلود و بی مایه یک پادشاه جوان ، ناپختگی نکرد.