سر ساعت دنیا

از حرف تا عمل

همیشه همه چیز گفتنی نیست، گاهی تموم حرفام رو جمع می‌کنم و می‌سپارمشون به چشام که شاید یه نگاه بتونه گویای حرفای خفه‌شدة توی گلوم باشه اما انگار یادم رفته که خیلی وقته نگام هم نمی‌کنی! کاش می‌فهمیدی بیزارم کردی از هر چی حرفه (که حرفه)! مدام می‌گی از زندگیت بدت می‌یاد! می‌گی خسته‌ای! می‌گی خوشبختی رو به عمرت ندیدی! می‌گی بدون شک یه روز می‌ری! حتماً دلیل همة اینا منم نه؟ پس چرا واسة خلاصی از این زندگی به قول خودت کوفتی و رسیدن به خوشبختی که از نظر تو نمی‌دونم چه طعمیه، کوچکترین تلاشی نمی‌کنی؟

اگه می‌خوای یه روزی بری، من دیگه حرفی ندارم. برو که بودنت زجر و عذاب دو تا مونه و نبودنت درد قابل تحمل دلتنگی.

نسیم، 16 ساله از مریخ

تفاوت

دیدگاه اول و منفی قضیه: توی پیاده‌رو پسرکی که جلویش وزنه گذاشته بود با چه امیدی نشسته بود. پسرای قلدری که تازه از مدرسه اومده بودن روی وزنه می‌ایستادن و با خندة تمسخرآمیزی به او، درمی‌رفتن![...]

دیدگاه دوم و مثبت قضیه: توی پیاده‌رو داشتم قدم می‌زدم که دیدم پسرای شیطونی که خوشحال به طرف خونه می‌رفتن روی وزنة پسرکی می‌پریدن و دِ برو که رفتیم! ولی پسرک با قلب کوچک مهربونش ازشون گذشت کرد. چه تربیتی! با این‌که پدر و مادر بیسواد داشته و حتی بدون معلم بوده.

فائزه، 18 ساله

عینکی

1-آن‌قدر تحسینت کردم که اعتماد به نفس کاذب گرفتی و گمان کردی خیلی سرتر از منی و ترکم کردی. گفته بودم عادت دارم اطرافیانم را تحسین کنم؛ فقط عادت بود.

2-دقت کرده‌ای فاصلة بینمان چه زیباست؟ فاصلة بینمان را فرش کرده‌اند! فرشی از آسفالت. برایت زیبا نیست؟ بهتر است عینکت را عوض کنی!

فرزانه