حماسه حمایت از ولایت
شاید اگر شهید مصطفی چمران در میان ما بود و فتنه سال 88 را میدید آن را فراتر از دوران جنگ میدانست و این عبارت را که «وقتی شیپور جنگ نواخته میشود، مرد از نامرد شناخته میشود را یک بار دیگر برای نسل فعلی انقلاب مورد بازخوانی قرار میداد و سکوت در برابر فتنهگران را گناهی نابخشودنی و خیانتی بزرگ در مقابل آرمان بلند امام راحل و شهیدان راه امام میدانست، آنطور که آحاد مردم انقلابی ایران اسلامی حماسه بزرگ، به یادماندنی و تاریخی نهم دی را با حضور کمنظیر خود با فریاد و تبری جستن از فتنهگران و حامیان آنان خلق کردند و برتارک تاریخ انقلاب اسلامی به یادگار گذاشتند.
فتنهای که همه مقدسات دینی، اعتقادی و عقیدتی این امت محمدی را به سخره میگرفت و همه چیز را در آتش قهر و کینهتوزی خود میسوزاند و میرفت تا بهزعم خود حرمتشکنیها را نهادینه کند. فتنهای که میشد به بیهویتی یاران پی برد، فتنهای که مظاهر آن روزهخواری در ماه مبارک رمضان بود، آتش زدن مقدسترین کتاب آسمانی و کلام وحی، مسجد و عبادتگاه مسلمانان از جمله آن بود، بیحرمتی به عزاداری و عاشورای حسینی، سوت و کف و هلهله زدن را به همراه داشت و دهانکجی به باورهای دینی مردم را به نمایش میگذاشت. فتنهای که فریبخوردگان آن حتی به بهترین فرزندان این مرزو بوم که حافظان نظم و امنیت و تمامیت ارضی بودند، ترحم نکردند و آنان را در آتش کینهتوزی خود، ناجوانمردانه هدف هجوم خویش قرار دادند و به ضرب و شتم و جرح نیروهای اصیل و وفادار انقلاب پرداختند.
حماسه نهم دی، تاسی به گفتار حکیمانه معمار انقلاب بود که راز دوام، استحکام و بقای نهضت اسلامی را در گرو حضور مردم در صحنههای مختلف انقلاب، دانستند و این حضور نشان از رشد سیاسی آنان در به ثمر رساندن انقلاب و حاکمیت ارزشهای دینی بود؛ حماسهای که نقشه فتنهگران را درهم شکست.
فتنه 88 فریاد خواص را میطلبید؛ فریادی که میتوانست چشم فتنهگران و اهل فتنه را کور کند، اما مهر این سکوت شکسته نشد و حماسه نهم دی در برابر کژیها و کژاندیشیها با حضور مردم در صحنه و با ذکاوت و هوشیاری این ملت بزرگ، جاودانه شد. حماسهای به بزرگی این ملت رشید و وفادار به ولایت؛ حماسهای که فریاد آن همچون شیپور جنگ بود و مرد را از نامرد متمایز کرد و آن را به همه شناساند.
محمد خامهیار/جامجم
گفت و گو
