فرشی که روی ذهن پهن می‌شود

چند سالی است بحث بومی سازی بازی‌ها خیلی داغ است و تلاش‌هایی برای آن انجام گرفته است. آنچه مهم است این که یک بازی هیچ‌گاه نباید ماهیت خودش را که همان سرگرمی است، فراموش کند. کسی که می‌خواهد وارد این صنعت بشود و به عنوان طراح بازی در آن مشغول به کار شود، باید بتواند از هر چیزی ایده بگیرد و چه زیباست آن لحظه‌ای که یکی از رسوم و سنت‌های قدیمی و معروف ایرانی یعنی بافتن فرش منبع الهام باشد. سازنده بازی فرش، مهدی بهرامی با بهره‌گیری از مکانیک لوله کردن و باز کردن فرش دست به خلق یک بازی معمایی زده است که حتی جاناتان بلو، سازنده بازی Braid نیز به تحسین از آن پرداخته است. فرش با موتور یونیتی ساخته شده و شامل 23 مرحله ‌است. هدف بازی خیلی ساده است. باید با چرخاندن صفحه و لوله و باز کردن فرش آن را به یک مکعب قرمز رنگ برسانید. بازی‌کننده با تجربه اولین مرحله به صورت بصری این هدف را درک می‌کند چراکه بخش آموزشی بازی در تبیین هدف بسیار عالی و خوب طراحی شده است. حالا می‌دانید هدف هر مرحله چیست، اما رسیدن به آن همیشه آسان نیست. فرش در سرگرم‌کردن بازیکن‌ها موفق بوده،‌ هرچند بعضی از مراحل بازی بشدت سخت است. از طرفی تقریبا می‌شود حدودا 12 تا 13 مرحله بازی را به آسانی پشت سر گذاشت. شاید شمار مراحل سخت و دشوار برابر باشند، اما یکی از ضعف‌های بازی آن است که ترتیب قرارگیری مراحل گاهی چندان مناسب به نظر نمی‌رسد. یک مرحله معمولی بعد کمی دشوار و سپس دشوار. بعد از آن برای این‌که تنفسی کرده باشید با یک مرحله ساده همراه می‌شوید ولی افسوس که مرحله بعدی خیلی دشوارتر است. شاید به این دلیل که مرحله ساده باعث می‌شود مغز شما معماهای سخت را دست‌کم بگیرد! شما برای رساندن فرش به نقطه پایان هر مرحله باید آن را روی موزائیک‌ها یا اصطلاحا تایل‌های رنگی حرکت دهید. اگر فرش را به طور کامل باز کنید چیزی حدود 5‌/‌4 موزائیک را می‌پوشاند و دانستن این مقیاس در مراحل جلوتر با معرفی موزائیک‌های قرمز و سبز رنگ به کارتان می‌آید. این موزائیک‌های رنگی می‌تواند هر تعدادی را که به آنها متصل است، بچرخاند؛ اما چگونه آنها را اتصال دهیم؟ برای این کار کافی است فرش را طوری روی موزائیک‌ها باز کنید که حداقل لوله آخر آن باز نشده روی موزائیک رنگی قرار بگیرد. حالا دیگر خودتان هستید که تصمیم می‌گیرید بین یک تا چهار چه تعداد موزائیک را بچرخانید. موزائیک‌هایی خاکستری و مشکی رنگ نیز در بازی وجود دارد. مشکی‌ها کاملا حکم بلوک را دارد که راه شما را به هر طریق سد کرده‌ و تنها راه گذر از آنها دورزدن‌شان است و با این‌که خود فرش را می‌توانید روی خاکستری‌ها ببرید، اما در برابر چرخش مقاوم بوده و نمی‌توان موقعیت آنها را تغییر داد. تفاوت عمده موزائیک‌های سبز با قرمز هم در اینجاست که سبزها بعد از یک بار گردش آبی شده و دیگر نمی‌شود از آنها استفاده کرد. اینجاست که دکمه R برای شروع مجدد مرحله اهمیت پیدا می‌کند. مدل فرش در بازی به زیبایی ساخته شده است. موسیقی عالی و شنیدنی بازی تمی سنتی دارد و کاملا با حال و هوای بازی سازگار است. متاسفانه بازی بعضی از مکانیک‌های خود را بخوبی آموزش نمی‌دهد و با آزمون و خطاست که در آنها به تبحر می‌رسید. البته هیچ توضیحی هم در مورد موزائیک‌های خاکستری و مشکی داده نمی‌شود و حتی چرخاندن موزائیک‌های رنگی نیز ابتدا کمی سخت درک می‌شود. به هرحال فرش یک بازی معمایی زیباست که با وجود ضعف‌هایش واقعا سرگرم‌کننده‌ بوده و لذت پیدا‌کردن راه درست در آن، مثل تمام معمایی‌های خوب جهان شیرین و لذت‌بخش است.

مجید رحمانی