هیروشیمای کوچک

31 تیر ماه 67، در آستانه عید قربان که همه اهالی روستای بابایادگار بر سر مزار عزیزانشان جمع‌ شده بودند، هواپیماهای جنگی، 4 بمب 250 کیلوگرمی را بر سر مردم ریختند! مردم روستا می‌گفتند «آسمان با رنگ‌های زرد، سفید و سیاه پوشیده شده بود و بوی تعفن می‌آمد. برای فرار از حالت خفگی به سمت آب پناه بردیم که متوجه شدیم آب هم آلوده است...» بعدها گفتند گازها از نوع سیانور، خردل و گاز اعصاب بوده... تا سال 85 این روستا 276 نفر شهید و 1146 نفر جانباز داشته که قطعاً تاکنون این آمار افزایش یافته است.

با گذشت قریب به 23 سال از بمباران شیمیایی «روستای بان‌زرده» یا «بابایادگار»، مردمان این دیار، هنوز از اثرات بمب‌های شیمیایی خلاص نشده‌اند و بیماری‌های ریوی، پوستی و اعصاب در میان بازماندگان آن فاجعه شیوع دارد. البته با تمام بی‌ مهری‌هایی که به آنها شده، وقتی سال‌ها قبل «فرانسیس هرسیون» خبرنگار بی‌بی‌سی به نمایندگی از سوی دول غربی به روستای «بابا یادگار» رفت تا با تهیه گزارش و خبر، این روباه پیر بار دیگر انقلاب و جمهوری اسلامی را زیر سؤال ببرد، این مرزنشینان غیور همچنان با پایمردی از دین و نظام اسلامی دفاع کرده و لب به شکایت نگشودند. مردمی که بسیاری از آنها حتی دفترچه بیمه درمانی هم نداشتند.

«حسین شمس‌آریان» مستندساز و عکاس دفاع مقدس است که مدت زیادی در این روستا به تهیه مستند و گزارش مشغول بوده است درباره وضعیت درمان مردم این منطقه می‌گوید: پس از گذشت سال‌ها از حملات گسترده شیمیایی رژیم بعث عراق، در هفته‌های گذشته برای نخستین‌بار برنامه‌ درمانی سراسری برای ساکنان «روستای شیمیایی بابایادگار» به اجرا گذارده شد.

وی ابراز داشت: این روستا از توابع شهرستان سرپل‌ذهاب، بخش دالاهو است که به نام‌های «بان‌زرده» و «بابا یادگار» شناخته می‌شود و البته به «هیروشیمای کوچک» معروف است.

شمس‌‌آریان توضیح داد: به منظور تصویربرداری مستند جانبازان شیمیایی، مدت زیادی  را در «روستای بابایادگار» که اغلب مردم آن شیمیایی‌اند حضوری دائمی داشته‌ام. در آن ایام، با دیدن مشکلات خاص و گاهی خارج از تصور مردم این منطقه، به غیر از مستندسازی، جمع‌آوری آمار مشکلات آنها را نیز آغاز کردم.

وی افزود: پس ازبازگشت به تهران، گزارش دقیقی از آنچه در «بابا یادگار» مشاهده کردم را برای دفتر مقام معظم رهبری ارسال کردم. جالب اینکه ظرف مدت 3 روز پس از ارسال گزارش، ازدفتر حجت الاسلام محمدی گلپایگانی، رئیس دفتر حضرت آقا، تیمی وارد روستا شد و بسیاری از مشکلات را بررسی و تا جایی که امکان‌پذیر بود، رفع کردند.

وی اظهار داشت: از جمله مسائل اساسی این روستای تماماً شیمیایی، نبود آمبولانس برای انتقال جانبازان به شهرستان‌های نزدیک بود که همان تیم هزینه خرید آمبولانس را به استانداری تحویل دادند. که اکنون آمبولانس به نام این روستا خریداری و تحویل شده است.

شمس‌‌آریان ادامه داد: پس از آن، با پیگیری دکتر فقیه، ریاست جمعیت هلال احمر، اقلام دارویی به همراه تیمی متشکل از پزشکان متخصص به «روستای شیمیایی بابایادگار» اعزام و به‌طور جدی درمان مردم شیمیایی این روستا را آغاز کردند.

وی با اشاره به مظلومیت مردم این منطقه گفت: اکثرمردم «بابایادگار»، شیمیایی هستند. مثلاً یکی از جوانان روستا که با وضعیت بسیار سخت بیماری دست ‌و ‌پنجه نرم می‌کند، و از او بارها به عنوان سند مصدومیت شیمیایی در دادگاه لاهه و رسانه استفاده شده است، متأسفانه هیچ درصد جانبازی ندارد! بنده شاهد بودم که به علت مشکلات مالی به جای داروی خاص، ازقرص استامینوفن استفاده می‌کند!

این مستندساز ابراز داشت: بجز افرادی که در زمان بمباران شیمیایی در آنجا حضور داشتند و مشکلات بسیار زیادی دارند، متأسفانه این جراحت در مواردی به فرزندان آنها نیز منتقل شده است. کودکانی که به علت عارضه شیمیایی پدر و مادر، مشکلات جسمی دارند وپزشکان درپرونده‌هایشان علت عارضه شیمیایی را ذکر کرده‌اند.(فارس)