با آرزو وارد شوید

سرعت ماشین‌ها در خیابان‌های تفلیس سرسام‌آور است و عبور از خیابان را به یک عملیات مخاطره‌آمیز تبدیل می‌کند. پله‌های برقی هم با سرعتی مشابه در جای خودشان بالا و پایین می‌روند و صدایی که از حرکت ترن‌های شهری بلند می‌شود اجازه نمی‌‌دهد که اسم ایستگاه بعدی را بدرستی بشنوی. البته برای عبور از خیابان‌ نگران نباشید، تقریبا در تمام شهر زیرگذر‌هایی برای پیاده‌ها تعبیه شده که علاوه بر کارکرد اصلی‌شان از زنده‌ترین و جذاب‌ترین جاهای تفلیس ‌‌است . زیرگذرها انگار هیچ‌وقت از عابران پیاده، فروشنده‌ها و نوازنده‌های دوره‌گرد خالی نمی‌شود. نوازنده‌هایی که با گیتاری در دست در گوشه‌ای می‌نشینند و گاهی که تعدادشان بیشتر است هرکدام با ساز خودشان موسیقی بداهه‌ای می‌نوازند و اغلب هارمونی گروهی خوبی هم دارند.

گرافیتی‌کارها هم البته بیکار نبوده و از سهم خودشان از دیوارهای زیرگذر بخوبی استفاده کرده‌اند. ‌ در زیر‌گذری که مسیر معمول رفت و آمد ماست روی یکی از دیوارها از عابران پیاده سوال شده‌ است « ?sorry where can I find the contemporary art museum » (حوزه هنرهای معاصر را کجا می‌توانم پیدا کنم؟) و در حالی که بر ما آشکار نخواهد شد که آیا سوال‌کننده به جوابش رسیده‌ است یا نه روی دیوار روبه‌رویی کاروانی از شترسواران با خطوط نازک سیاه بر زمینه کاهگلی به سمت پله‌های خروجی صف کشیده‌اند.

اما آنچه که بیشتر از همه اینها به چشم می‌آید،‌ مغازهایی با سقف‌های کوتاه ‌‌است که در دو طرف راهروها ساخته شده‌است و همه چیز در بساط خرده‌فروشی‌شان پیدا می‌شود. با این‌که جنس‌ها چینی و از‌آن‌هم نامرغوب‌تر است​ اما برای پیدا کردن خرده‌ریزهای ضروری که در سفر از دست داده‌اید ‌یا آنهایی که برای ادامه سفر به آن نیاز دارید زیرگذرهای تفلیس اولویت شماره یک است. این راهروهای بلند پیچ‌درپیچ عبور آدم‌ها به آن‌طرف خیابان را نه با ترس و خطر حادثه که با یک جذابیت دلپذیر همراه می‌کند.

«لِزِه لیدزِه» که نام یکی از خیابان‌های بسیار قدیمی شهر است در‌واقع از نام یک ژنرال گرجی برداشته شده ‌است. از خانه که بیرون بیایی به فاصله چند دقیقه خودت را در خیابان شلوغ، باریک و بلند لزه‌لیدزه می‌بینی. مغازه‌ها سرتاسر طول خیابان را در هر دو سو مال خود کرده؛ مجموعه‌ای از فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌هایی که علاوه بر نیاز روزمره مردم محلی، سوغاتی گردشگران را هم تأمین می‌کنند.

ساختمان‌ها در این سمت شهر قدیمی‌است و در‌هر‌کوچه‌ای به یکی دو تاشان برمی‌خوری که فرو ریخته و در بیشتر موارد خرابه باقیمانده به‌دلیل معماری خاصی که داشته، خود یک اثر هنری‌است.

سمیه مومنی

ادامه دارد