در ‌آغوش درختان مازندران

این بکر و تازگی‌ها همیشه و همواره وجود دارند، می‌توان در دشت‌های این خطه تک‌درختی را بغل کرد و ساعت‌ها در آغوشش ماند؛ بی‌هیچ صدای اتومبیلی، بی‌هیچ ردی از چرخ‌های ماشینی روی سبزه‌ها و بی‌هیچ صدای بوق و داد و بلندگویی! این خطه برای مردم آن هم غیرمنتظره است.

هنوز هم مردم مازندران با دیدن طبیعت نابش شوکه می‌شوند، آسمان دیوانه‌اش که ابر و خورشید و باران را یکجا در چشمانشان قاب می‌کند.

همین است که مردمش هم خصلت طبیعت گرفته‌اند. مهربانند و خوشرو ، چرا که گاه به گاه در آغوش درختان پچ‌پچه می‌کنند.

‌گلایه‌های افشین سنگ ‌چاپ از اوضاع مازندران شاید بیراه نباشد، اما چیزی که او هم خیلی خوب می‌داند این است که کمی هم شوق پیوست گلایه‌های اوست، این‌که ممکن است به بهانه همین نبود امکانات جاده‌ای میان دشت‌هایی برود که همه آهن و خیابان را بریزد توی دل دشت. (جام جم - ضمیمه چمدان)