تبهکاری در سایه پولشویی

اقتصاد یک کشور در شرایطی رشد و توسعه می یابد که فعالیت های اقتصادی در یک زمینه سالم صورت گرفته و سرمایه گذاری در عرصه فعالیت های مولد اقتصادی انجام شود.

کد خبر: ۵۰۹۶۶

ورود و خروج پولهای کثیف در یک کشور علاوه بر اثرات نامطلوب اجتماعی و سیاسی ، موجبات در هم ریختن چرخه اقتصادی در کشورها را فراهم می آورد و تاثیر نامطلوبی بر امنیت سرمایه گذاری و اعتماد در فعالیت های اقتصادی برجا می گذارد ، از این رو مبارزه با این جرم به عنوان یکی از مهمترین عوامل تهدید اقتصاد جهانی ، ضروری و لازم به شمار می رود. تبهکارانی که می خواهند از منافع تخلفات پردامنه خود بهره مند شوند ، ناچارند بی آن که نشانی از خود برجا گذارند این منافع را صورتی قانونی ببخشند. این فرآیند را پولشویی می نامند. سازمان ملل از طریق برنامه جهانی مبارزه با پولشویی به کشورهای عضو کمک می کند تا قوانینی علیه پولشویی تدوین کنند و ساز و کاری برای مبارزه با تبهکاران پدید آورند. حتی بزرگترین بانکها اگر همکاری شان در پولشویی آشکار شود ، بسختی لطمه خواهند دید زیرا این شرکتها از این که به خاطر همکاری با چنین نهادهایی بدنام شوند از همکاری با آنها پرهیز خواهند کرد. آن دسته کشورهای در حال توسعه که پول کثیف را همچون نیروی محرکه کوتاه مدت برای رشد به کار می گیرند ، در جلب سرمایه گذاری مستقیم و درازمدت خارجی ناتوان خواهند بود. پولشویی اقتصاد هر کشوری را فرسوده خواهد کرد. زیرا تقاضا برای پول نقد را تغییر می دهد ، سبب بی ثباتی نرخ بهره و نسبت مبادله پول می شود و تورمی شدید ایجاد می کند.همچنین سبب قدرت گرفتن جرایم سازمان یافته و فساد می شود. مقامات دولتی فاسد نیاز به آن دارند که پول رشوه ، وجوه عمومی و گاه حتی وام توسعه را که از نهادهای مالی بین المللی گرفته شده ، شستشو دهند. تبهکاران سازمان یافته منافع نامشروع خود را تطهیر می کنند. گروههای تروریست از امکانات پولشویی برای تهیه پول نقد و خرید اسلحه استفاده می کنند.

جهانی شدن و چرخه پولشویی

توسعه سریع اطلاعات مالی ، تکنولوژی و ارتباطات این امکان را می دهد که پول سریع به هر کجا انتقال یابد. تحولات شبکه مالی بین المللی کشف دارایی های نامشروع را دشوارتر کرده است . این تحولات عبارتند از: دلاری شدن ، بازار سیاه ، روند عمومی برای حذف مقررات مالی ، توسعه بازار اروپا و افزایش گریزگاه های مالی . مراحل فرآیند پولشویی به این صورت است:
1- جابجایی
2- مخفی کاری
3- ادغام.
مرحله جابجایی اولین مرحله ورود پول به شبکه مالی است. نقدینه کلان منافع نامشروع ، مشکلات بسیاری را پدید می آورد و پول نقد در حجم زیاد به خودی خود مشکل آفرین است.

مخفی کاری ، پیچیده ترین مرحله

مخفی کاری اغلب از یک رشته معاملات تشکیل شده که هدف آنها پنهان کردن منشائ پول است. این مرحله پیچیده ترین مرحله این فرآیند است و در عین حال جنبه بین المللی آن نسبت به مراحل دیگر بیشتر است . فردی که پولشویی می کند ، ممکن است در گام اول پول را از طریق ارتباطات الکترونیک از کشوری به کشور دیگر بفرستد و بعد آن را به صورت سرمایه گذاری های مختلف در بازارهای خارجی تقسیم کن . آخرین مرحله پولشویی ادغام است که در این مرحله پول به طور کامل و به صورت قانونی وارد اقتصاد می شود. بنابراین در یک اقتصاد: هر چه شبکه پولشویی در تقلید از الگو و شیوه عمل معاملات قانونی موفق تر باشد ، احتمال کشف آن کمتر است . هر چه نسبت جریان مالی غیرقانونی به وجوه قانونی در یک نهاد تجاری کمتر باشد ، ردیابی پولشویی دشوارتر می شود. هر چه سلطه بنگاه ها ، کوچک و متعادل یا افراد خودکارفرما بر ساختار تولید و توزیع بیشتر باشد ، جداکردن معاملات قانونی از معاملات غیرقانونی دشوارتر می شود. هر چه تسهیلات استفاده از چک ، کارتهای اعتباری و ابزار غیرپولی برای انجام معاملات مالی غیرقانونی بیشتر باشد ، ردیابی پولشویی دشوارتر است. هر چه حذف مقررات برای معاملات قانونی گسترده باشد ، ردیابی و بی اثرکردن پول کثیف دشوارتر می شود. هر چه نسبت درآمد نامشروع به درآمد مشروع که از خارج وارد اقتصاد می شود ، کمتر باشد ، جداکردن پول مشروع از پول نامشروع دشوارتر می شود.