چالش‌های پیش روی رژیم صهیونیستی

ممکن است تصور کنید این جمله را یکی از سران اتحاد جماهیر شوروی سابق یا مطبوعات داخلی شوروی در آخرین روزهای حکومت آنها گفته باشد اما حقیقت این است که این جملات را روزنامه رژیمی در صفحات خود آورده که طبل توخالی اقتدارش خیلی‌ها را فریفته است.

برای پی بردن به حال و روز این روزهای رژیم صهیونیستی چندان نیاز نیست به دنبال گزارش‌ها و اخبار تحلیلی در این زمینه باشیم. ورق زدن صفحات روزنامه‌ها و نشریات وابسته به این رژیم می‌تواند راهنمایی قابل قبول باشد.

روزنامه صهیونیستی معاریو از آن دست روزنامه‌های صهیونیستی است که در گزارش‌های متعدد خود به انتقاد از وضعیت کنونی این رژیم می‌پردازد.

این روزنامه اخیرا در گزارشی در مورد شرایط حال حاضر صهیونیست‌ها این‌گونه نوشته است: دولت اسرائیل ماموریت‌های خارجی خود را انجام می‌دهد. انتخابات هم هر چند مدت یکبار (به طور کلی نه در موقع تعیین شده خود) انجام می‌شود. دولتی داریم و مخالفان هم هستند. نخست‌وزیر داریم. نهادهای امنیتی هم به بزرگ‌تر شدن ادامه می‌دهند. ولی همه اینها ظواهر امر است. در زیر، ما داریم از هم می‌پاشیم.

اعتـــراضات مردم ساکن در اراضی اشغالی به وضع نابسامان اقتصادی و شرایط اجتماعی، در واقع مهر تائیدی بر این گونه تحلیل‌ها و گزارش‌هاست. نزدیک به یک سال از آغاز این اعتراضات در نواحی مختلف اراضی اشغالی می‌گذرد. اما حادثه‌ای در اولین سالگرد این اعتراض‌ها به وقوع پیوست که باعث شد توجه‌ رسانه‌های جهان بیش از پیش به این اعتراضات معطوف شود.

موشه سلمون، مهاجر یهودی 58 ساله که در شهر اشغالی حیفا ساکن بود، پس از آن‌که شرکت بیمه ملی اسرائیل آپارتمان او و سپس پدرش را به دلیل بدهی مصادره کرد، در مراسم اولین سالگرد اعتراضات علیه سیاست سرمایه‌سالاری سران تل‌آویو حاضر شد و خود را در برابر چشم دوربین‌های تلویزیونی به آتش کشید تا شاید به این شکل عمق فاجعه درون رژیم صهیونیستی را فاش کند.

او در وصیتی که پیش از به آتش کشیدنش در بین ساکنان تل‌آویو توزیع کرد، نوشته بود: اسرائیل مرا غارت کرد و هیچ چیز برای من باقی نگذاشت. حتی در خصوص اجاره خانه به من کمک نکردند. دو کمیته وزارت مسکن به‌رغم این حقیقت که من سکته کرده‌ام و توانایی کار کردن ندارم، درخواست کمک مرا رد کرده‌اند.

من همچنین شرکت بیمه اسرائیل را مقصر می‌دانم. من بنیامین نتانیاهو و یوفال اشتاینتز (وزیر دارایی) را به دلیل حقارت مداوم اسرائیلی‌ها مقصر می‌دانم. آنها از فقرا می‌گیرند و به ثروتمندان می‌دهند. من نمی‌توانم از عهده هزینه‌های پزشکی و اجاره خانه برآیم و مجبور شدم صدهاهزار دلار مالیات بدهم.

رسانه‌های صهیونیستی که طی یک سال گذشته اعتراضات ضدسرمایه‌داری در سرزمین‌های اشغالی را کاملا بایکوت خبری کرده بودند، بناچار لحظه سوختن این یهودی مهاجر را به تصویر کشیدند.

روزنامه‌های یدیعوت آحارونوت، جروزالم پست، معاریو و اسرائیل الیوم عکس نخست خود را به این حادثه بی‌نظیر در تاریخ تاسیس رژیم اشغالگر قدس اختصاص دادند و سایت‌های اجتماعی به طور گسترده به انتشار ویدئوی مربوط به این حادثه پرداختند.

سطرهای این وصیت‌نامه از عمق فاجعه اقتصادی در رژیم صهیونیستی نشان دارد. این البته مربوط به حوزه اقتصادی است و دقیقا سران تل‌آویو می‌کوشند به اعتراضات، صرفا جنبه اقتصادی ببخشند. حقیقت آن است که چندی است رژیم صهیونیستی از درون به خودخوری افتاده است.

در کنار تمام این مسائل، سران تل‌آویو با چالش‌هایی روبه‌رو هستند که در ادامه اشاره‌ای مختصر به آنها خواهد شد.

این تظاهرات رو به گسترش در حالی صورت می‌گیرد که کشورهای عرب هم‌پیمان رژیم صهیونیستی با موج انقلاب مردمی فروپاشیده یا در معرض فروپاشی هستند. هم‌پیمانان اروپایی تل‌آویو نیز با چالش‌های عمده اقتصادی روبه‌رو هستند.

دعوای اشکنازی‌ها ـ یهودیان غربی‌تبار ـ و سفاردی‌ها ـ یهودیان شرقی‌تبار ـ بر سر کسب قدرت و رفع تبعیض، همچنان در لایه‌های زیرین جامعه صهیونیستی ادامه دارد و به بهانه وضع بد اقتصادی این روزها به سطح جامعه کشیده شده است.

تغییر شرایط جهانی، امروز اسرائیل را میان دو انتخاب ناگزیر قرار داده است. این رژیم باید میان دولت ایدئولوژیک ـ تاکید بر ارزش‌های صهیونیسم ـ و دولت رفاهی یکی را انتخاب کند و حال آن که انتخاب هرکدام به نابودی اسرائیل منجر می‌شود، چرا که غلبه بر اسرائیل غیرایدئولوژیک بسیار آسان است و ایدئولوژی هم‌اینک در میان یهودیان طرفدار چندانی ندارد.

با این چالش‌های عمیق پیش روی رژیم صهیونیستی که آرام‌آرام تل‌آویو را به خودخوری وادار کرده است، خودسوزی یک یهودی مهاجر که با رویای رسیدن به یک زندگی رفاهی بهتر از کشور مبدا خود به فلسطین اشغالی مهاجرت داده شد این رژیم را ناخواسته وارد مرحله جدیدی کرده است؛ مرحله‌ای که بدون شک در کوتاه‌مدت به سقوط کابینه رژیم صهیونیستی و در میان‌مدت به بروز بحث و جدل‌های جدی درباره آینده نظام و ساختار رژیم صهیونیستی در درون منطقه اسلامی خاورمیانه خواهد انجامید و در بلندمدت آن‌گونه که اخیرا پایگاه النهار به نقل از یک سازمان اطلاعاتی آمریکا گزارش داد احتمال فروپاشی رژیم صهیونیستی به طور کامل در سال 2025 وجود خواهد داشت.