تغییر را خواهید دید

در دو سالی که برنامه هفت با اجرای فریدون جیرانی پخش می‌شد چه مواردی را به عنوان نقطه ضعف می‌دانستید و اصلا به نظرتان هفت چه‌کم و کسری‌هایی داشت؟

من به سری قبلی برنامه هفت انتقادهایی را وارد می‌دانستم. چه آن زمان که به عنوان منتقد در برنامه حضور می‌یافتم و چه وقتی از بیرون ناظر بر عملکرد برنامه بودم. موارد انتقاد من همان زمان در مطبوعات منتشر می‌شد و می‌توانید به آنها رجوع کنید. اما به نظرم برنامه هفت باید با اکثریت جامعه ایران ارتباط برقرار کند. باید کمک کند به این‌که شرایطی فراهم شود تا سینمای متعالی ما که مطابق با ارزش‌های جمهوری اسلامی است،
رشد کند.

یکی از سیاست‌های هر برنامه، جذب حداکثری و دفع حداقلی است. هفت هم از این قاعده مستثنا نیست البته باید تلاش کند برای هنرمندان و دوستداران سینما بخش‌های متنوعی داشته باشد. نکته مهم‌تر هم مخاطبان سینمای ایران است که هم‌اکنون درصد کمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهد. ما در برنامه هفت باید تلاش کنیم جمعیت علاقه‌مندان سینما را افزایش دهیم و با رونق سینما به چرخه اقتصادی آن کمک کنیم. ساده‌تر این‌که مردم را برای دیدن فیلم‌های سالم و خوب به سینما بکشانیم.

من با نظر شما مخالف نیستم که در برنامه هفت تغییری ایجاد نشده است، اما فکر می‌کنم از نظر حرفه‌ای هم درست نیست که یکباره همه چیز برنامه تغییر کند، بخصوص برنامه‌ای مثل هفت که مخاطبان خاص دارد. قرار بود در این مرحله فقط مجری برنامه جابه‌جا شود؛ ولی این اصلا به آن معنی نیست که هفت اصلا تغییر نمی‌کند، چون تغییرات اساسی در حال انجام است و به مرور اتفاق خواهد افتاد. در همین دو سه هفته هم اگر به رویکرد برنامه توجه کرده باشید می‌بینید هر برنامه متناسب با موضوع روز سرمقاله‌ای دارد که به نوعی مانیفست و موضع برنامه را مشخص می‌کند و استراتژی برنامه را نشان می‌دهد یا مثلا میزگردی که با حضور رئیس حوزه هنری در هفت برگزار شد، چالش رسانه‌ای را در مطبوعات سینمایی رقم زد.

قالب برنامه هفت براساس سه محور طراحی شده است 1ـ بخش‌های متنوع سینمایی 2ـ گفت‌و‌گو یا میزگرد 3ـ نقد.

این تصمیمی بود که سازمان گرفت و من هم به عنوان سردبیر جدید پذیرفتم. تصمیم بر این شد که برنامه با همان فرم و قالب پیشین ادامه پیدا کند، اما در رویکردها تغییراتی ایجاد شود که با مرور زمان شاهد آنها خواهید بود.

بله، ولی این تغییرات یک‌شبه اتفاق نمی‌افتند. در مطبوعات هم از 3 تا 6 ماه زمان نیاز است تا تغییرات جا بیفتند. ما تازه شب گذشته سومین برنامه را پشت سر گذشتیم که من هم اگر بخواهم از منظر روزنامه‌نگاری درباره برنامه حرف بزنم می‌گویم برنامه دوم بود چون برنامه اول به نوعی پیش شماره محسوب می‌شود.

من فکر می‌کنم اتفاق جدیدی در حال رخ دادن است. نگرش‌های جدید اخلاق‌مدار پیگیر مطالبات خودشان هستند. ما قصد داریم در برنامه هفت فرصت بدهیم دوستان بیایند نظراتشان را بگویند.

اتفاقا من برعکس شما فکر می‌کنم. در آن برنامه مجری چالش ایجاد کرد و هر جا که مخالف نظر او بود دیدگاه‌هایش را عنوان کرد. آقای مؤمنی از گفته‌های رهبر معظم انقلاب مثال زد و من هم گفتم نکته‌های شما درست است، اما رهبری در جای دیگری از فرمایشات خود تأکید کرده‌اند ما باید سینمای ارزشی را توسعه بدهیم و از همه مهم‌تر پایبند باشیم.

مسئولان سازمان سینمایی حضور نداشتند، چون از آنها دعوت نشد. این استراتژی برنامه است.

ما به عنوان رسانه این حق را برای همه دوستان قائل هستیم که بیایند و نظراتشان را بگویند. فعلا استراتژی برنامه این است که هرکدام جداگانه بیایند و استدلال‌های خود را بیان کنند. البته استراتژی برنامه درباره دعوای حوزه هنری و سازمان سینمایی این بود. ممکن است در موارد دیگر فرق کند و دو مخالف را روبه‌روی هم قرار دهیم. ما قصد داریم مطالبات مردم و هنرمندان را نشان بدهیم. مجری هم در این برنامه سعی می‌کند مدافع حقوق مردم باشد. حالا ممکن است در برنامه‌ای آقای شمقدری یا آقای مؤمنی مهمان او باشند و در برنامه‌ای هم یک کارگردان.

به نظر من مسعود فراستی جدا از همه ضعف‌هایی که ممکن است همه ما داشته باشیم منتقد قدرتمندی است. استدلال او منطقی است و این‌طور نیست که همیشه تک‌صدایی در برنامه ایجاد شود. در برنامه دوم که نقد فیلم «خوابم می‌آد» را داشتیم شما دیدید نظر مسعود فراستی با حسین معززی‌نیا یکی بود.

واقعا این‌طور است که من به عنوان سردبیر تا آخرین لحظه نمی‌دانم نظر منتقدان مدعو درباره فیلم چیست و براساس نظرات مخالف و موافق منتقدان را انتخاب نمی‌کنم. در ضمن معتقدم چینش آدم‌ها در شکل‌گیری بحث‌ها مهم است.

ببینید همه منتقدان ما با سواد و خوب هستند و تردیدی در این نیست، اما بیشتر آنها نویسنده‌های خوبی هستند. فراستی علاوه بر این‌که منتقد خوبی است، سخنور خوبی هم است و تلویزیون قضیه‌اش با مطبوعات فرق می‌کند. به سخنور خوب نیاز دارد. فراستی فن بیان می‌داند.

برای این‌که می‌گویید وارد بحث‌ها نمی‌شوم پاسخ دارم. ما دو نوع بحث در برنامه داریم. میزگردها و نقد فیلم‌ها که با حضور چند منتقد و کارشناس برگزار می‌شود. من در این نوع بحث‌ها معتقدم مجری باید بحث را مدیریت کند و این‌طور نباشد که خودش هم وارد شود و دیدگاه‌هایش را عنوان کند. مجری باید موضع بی‌طرفانه داشته باشد و بستری فراهم آورد که دیدگاه‌های مختلف مطرح شود. اما در گفت‌و‌گو‌هایی که مجری به عنوان نماینده رسانه و نماینده مردم حضور دارد باید دیدگاه‌هایش را عنوان و هر جا که لازم است با طرف مقابل بحث کند. من سعی کردم در چند برنامه گذشته و حتی در برنامه رادیویی‌ام هم این اصول را رعایت کنم. اما این‌که چرا کمتر به قول شما در برنامه رها می‌شوم چون تاکنون اجرای تلویزیونی نداشته‌ام. من سال‌ها روزنامه‌نگار بودم. در خلوت خودم نشسته‌ام و مطلبی نوشته‌ام، اما حالا قرار است روبه‌روی مخاطب میلیونی قرار بگیرم. طبیعی است طول می‌کشد خودم را پیدا کنم. به هر حال تاکنون تجربه اجرای تلویزیونی نداشته‌ام، ولی اجرای من هم در هفته‌های آینده بهتر خواهد شد. یک مورد دیگری که می‌خواهم بگویم ارتباط برنامه هفت با اهالی مطبوعات است. من از همکاران مطبوعاتی خود که برنامه هفت را نقد کردند و می‌کنند تشکر می‌کنم. به نقد سالم که می‌تواند راهگشا باشد نیاز داریم و فکر می‌کنم همه باهم باید برای بالندگی سینمای سالم و متعالی تلاش کنیم.

پریسا رحیمی