تماس با سیب

خوب است قبل از وقوع هر حادثه‌ای به فکر پیشگیری از آن بود؛ همانند آنچه در بسیاری از رسانه‌ها از جمله در پایگاه اورژانس و کمک‌های اولیه‌دیده یا خوانده‌اید باید گفت در مواجهه با فرد غرق‌شده، ابتدا وی را به کمک وسایلی از قبیل حلقه نجات، تکه‌ الوار یا طناب بلند از آب خارج کنید. باید این نکته را در نظر داشت که تنها زمانی فرد می‌تواند مستقیم اقدام به نجات مصدوم کند که اولا دوره آموزش نجات غریق را گذرانده باشد و ثانیا از نظر بدنی به اندازه کافی قوی باشد؛ چرا که امکان غرق‌شدن یک ناجی فاقد صلاحیت بسیار زیاد است.

بلافاصله پس از خروج مصدوم بی‌هوش از آب ‌باید ابتدا دهان وی را از گل و لای و شن پاک کنید. نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه‌ها و معده هدر داد زیرا علت خفگی در آب در بیشتر موارد ورود آب به ریه نیست و اسپاسم و گرفتن عضلات حنجره و طناب‌های صوتی باعث جلوگیری از ورود آب به ریه می‌شود. به وضعیت تنفسی و ضربان قلب دقت کنید؛ چنانچه تنفس خود به خودی از کار افتاده باشد، فورا تنفس مصنوعی را شروع کنید و چنانچه ضربان قلب از کار ایستاده باشد بسرعت ماساژ قلب را به طور صحیح و اصولی انجام دهید. مجدد تاکید می‌شود نباید وقت را برای خارج کردن آب از ریه‌ها تلف کرد؛ چرا که با ادامه دادن تنفس مصنوعی قوی و مناسب تمام آب از ریه‌ها جذب بدن می‌شود. در اوایل تنفس مصنوعی قدری مشکل است، ولی با جذب آب به بدن تنفس راحت‌تر می‌شود. اگر طی عملیات احیا فرد مصدوم استفراغ کرد، فورا او را به پهلو برگردانید تا مواد خارج شده وارد ریه‌ها نشود. گاه ممکن است طی تنفس مصنوعی مقداری هوا وارد معده شود که خطر استفراغ دارد؛ در چنین مواردی فرد مصدوم را به شکم خوابانده و دست‌های خود را به صورت ضربدر به دور شکم وی حلقه کنید و مختصری بالا بکشید تا هوا و آب از معده خارج شود. باید توجه داشت این عمل تنها در مواردی که اشکال تنفسی وجود دارد انجام می‌گیرد. تمام افراد غرق‌شده پس از نجات و اقدامات اولیه، حتی اگر کاملا هوشیار باشند باید بسرعت به بیمارستان منتقل شوند؛ چراکه آب جذب شده می‌تواند عوارض خطرناک و کشنده‌ای برای فرد داشته باشد.