از جانبازی تا جان بازی

آیا توانسته‌ایم ارزش واقعی این قهرمانان کشور را معرفی کنیم؟ آیا توانسته‌ایم فرهنگ ایثار و شهادت را به سه نسل بعد از جنگ منتقل کنیم؟ هم‌اکنون جایگاه اجتماعی و فرهنگی جانبازان در کشور در چه سطحی قرار دارد؟ در این میان شاید همه فکر و ذهنشان به سمت بنیاد شهید و امور ایثارگران می‌رود در حالی که غیر از بنیاد شهید نهادها و سازمان‌های دیگری هم در این امر سهیم و مسئول بوده‌اند.

ای کاش در روز جانباز که چندی پیش مناسبت آن را داشتیم، دادگاه عادلی برگزار می‌شد و تمامی دستگاه‌ها و مسئولانی که در حق قهرمانان وطن ظلم کرده و نامهربانی کرده‌اند محاکمه می‌شدند. آنهایی که در مناسب‌سازی ساختمان‌های دولتی کوتاهی کردند. آنهایی که به سازمان‌ها و بخش‌های خصوصی اجبار نکردند که باید حتما بنای شما برای تردد جانبازان و معلولان مناسب‌سازی شود. آنهایی که پس از 22 سال هنوز پزشک متخصصی به کلینیک تخصصی جانبازان شیمیایی سردشت نفرستادند.

آنهایی که حاضر نشدند جانبازان زیرمجموعه نهاد خود را تحت پوشش قرار دهند. آنهایی که حاضر نشدند فرزندان جانبازان زیرمجموعه خود را شاغل کنند. آنهایی که حاضر نشدند از مشاوره‌های جانبازان نخبه استفاده کنند. آنهایی که عکس شهدا را روی دیوار دفترشان نصب می‌کنند و برعکس شهدا عمل می‌کنند.

آنهایی که نمی‌گذارند سریال‌ها و فیلم‌های دفاع مقدس با شفافیت برای مردم روایتگری کند. آنهایی که پول بیت‌المال را صرف ساخت فیلم‌های تپلی نگو بلا بگو... مامانم اینا می‌کنند و وقتی هم صحبت از سینمای دفاع مقدس می‌شود منتقد می‌شوند و حس ایثارگری می‌گیرند. آنهایی که فقط در روز جانباز و روز بسیج چفیه بر گردن می‌اندازند بعد از کلی وعده و وعید می‌روند حاجی حاجی مکه... حالا بماند از آنهایی که حتی به جانبازان توهین می‌کنند و بعد می‌گویند خب برادر می‌خواستی نروی برو حقت را از کسی بگیر که گفت برو جبهه!

دادگاه جالبی می‌شود. هر کس گناهش را گردن دیگری می‌اندازد. حالا بگذریم... حرف و درددل زیاد است. اگر خواستید وارد جزئیات شوید بروید آسایشگاه کهریزک سری به ظفرعلی جانباز نابینای افغانی بزنید یا این که بروید پامنار داخل خانه خرابه‌ای به مشهدی محمد که در اتاق مخروبه‌ای پای گلوله خورده‌اش را ماساژ می‌دهد سلام کنید و بگویید چطوری مشهدی محمد روزت مبارک... راستی تو چطور بدون آب و گاز و کولر و در شش متر جا زندگی می‌کنی؟ اصلا بی‌خیال می‌رویم آسایشگاه شیک بقیه‌الله... ای بابا اینها را هم دارند می‌اندازند بیرون!

حالا برویم یک سری به شهر بزنیم. ببخشید خانم به نظر شما از جانبازان بدرستی تقدیر و تجلیل شده است؟ خانم شهروند: بله آقا دولت پول گاز و آب و برقشان را می‌دهد. بعد هر سال یک ماشین پورشه می‌توانند وارد کنند. سهمیه دانشگاه و مدرسه شاهد بماند! شهروند بعدی می‌گوید: تمام عشق و حال را همین جانبازان می‌کنند.

سر ماه دو میلیون حقوق می‌گیرند و وام خانه و ماشین هم هر سال دارند! هر چند شهروندان آگاه و منصفی هم هستند که حقایق را می‌دانند و حقیقت این است که دولت‌ها نتوانسته‌اند بدرستی از مقام جانباز دفاع کرده و شأن و منزلتشان را حفظ کنند. دولت‌ها در ارائه خدمات به ایثارگران کوتاهی کردند. شاید بگویید چرا؟ و اما دلیل....

با یک کشور کوچک اروپایی که در جنگ جهانی دوم شرکت داشته شروع می‌کنیم. این کشور در جنگ هزاران مجروح و 60 هزار کشته داشت. غیر از پرداخت غرامت به خانواده سرباز حتی نامزد سرباز کشته شده که هنوز عقد رسمی هم نکرده بود غرامت گرفت. این قوانین حتی برای سربازان سالم هم صدق می‌کند.

یعنی اگر سربازی در جنگ حضور داشته خودش و همسر و فرزندانش و فرزند خواندگانش از تسهیلات رایگان مدرسه و دانشگاه استفاده می‌کنند و فرد هر دو هفته یکبار حتی اگر حقوق بگیر هم باشد مستمری جنگ را دریافت می‌کند. البته تسهیلات تحصیلی برای خواهر و برادر سرباز هم ارائه می‌شود.

ارائه تسهیلات رایگان بهداشتی و درمانی برای سربازان سالم و مصدوم و قربانیان جنگ، روانپزشکی و دندانپزشکی رایگان، اشتراک مجلات و روزنامه و تسهیلات مسکن و خودرو از دیگر خدمات ارائه‌شده به خانواده قربانیان جنگ، مصدومان و سربازان است. حالا بماند که سربازان جنگ جهانی دوم در این کشور رایگان در شهرسفر می‌کنند و امکانات ورزشی و اقامتی مطلوبی دارند.

نکته قابل تامل این است که بیشتر این خدمات را سربازان و رزمندگان استفاده می‌کنند در حالی که اصلا در کشور ما رزمندگان دیده نشده‌اند. حالا برویم لایحه خدمات جامع به ایثارگران را ورق بزنیم و در کتابخانه مجمع تشخیص مصلحت یادگاری نگه داریم. کسی هم نمی‌آید بگوید خب چی شد! برادر من بار مالی دارد خب داشته باشد یعنی چون بار مالی دارد باید جانباز و رزمنده جان بازی کنند و کلی مشکلات بکشند؟

در این میان دیگر نمی‌شود کوتاه آمد زیرا موضوع جانبازی است و جان بازی... وضعیت برخی از جانبازان (400 هزار نفر) که هنوز پرونده به دست در کمیسیون‌های پزشکی چشم انتظار درصد است آنقدر وخیم است که باید وضعیت فوق‌العاده اعلام کرد.

از وبلاگ جانبازان شیمیایی ایران