خانه‌نشینی در اوج، عجیب نیست؟

قهرمانی آسیا در 2008، قهرمانی در جام جهانی 2010 ارومچی و قهرمانی آسیا در 2010 قزاقستان از جمله افتخاراتی است که تیم ملی با رضا مهماندوست به دست آورد، اما بهترین عنوانی که در حضور او برای ایران ثبت شد، قهرمانی جهان در کره جنوبی و پایان دادن به سلطه کره‌ای‌ها در تکواندوی جهان بود که همین مقام باعث شد تا او بهترین مربی جهان در سال 2012 نام بگیرد.

رضا مهماندوست در حالی این قهرمانی‌ها را به دست آورده که دو فرزند بیمار دارد و روزهای سختی را به واسطه همین موضوع سپری کرده است، اما نکته عجیب این است که مهماندوست از این شرایط به عنوان حادثه زندگی‌اش نام نمی‌برد. او می‌گوید: «دو فرزند بیمار که این روزها شرایط بحرانی دارند، حادثه زندگی من نیست. حتما لیاقتش را داشته‌ام که خدا این دو فرزند را به من عطا کرده تا از آنها مراقبت کنم. پس بابت آنها گلایه نمی‌کنم.»

او با این توضیح از زندگی شخصی‌اش عبور می‌کند و سخت‌ترین حادثه زندگی‌اش را این‌طور توصیف می‌کند: «با تلاش بسیار تیم ملی تکواندوی ایران را به عنوان قهرمانی در رقابت‌های جهانی رساندیم و به سلطه کره‌ای‌ها پایان دادیم، اما پاداش من این بود که مقدمات جدایی‌ام از تیم ملی فراهم شد؛ تیمی که با انگیزه بسیار در حال آماده‌سازی‌اش برای المپیک لندن بودم».

مهماندوست در توضیح شرایطش به اختلاف سلیقه‌ای که با مدیران فدراسیون پیدا کرد، اشاره می‌کند: «من نمی‌دانستم که دو ماه بعد از کسب عنوان قهرمانی در جهان و تنها به خاطر این‌که بابت حقوقم گلایه کردم، باید تیم ملی را ترک می‌کردم. با این حال این اتفاق افتاد و حالا که چند ماه از این اتفاق می‌گذرد، هنوز به خاطر این مساله شوکه‌ام و نتوانسته‌ام این شرایط را هضم کنم. من تیم را برای المپیک 2012 لندن آماده می‌کردم، اما الان باید در خانه بنشینم و به این فکر کنم که چرا این اتفاق افتاد.»