نشنال جئوگرافیک اعلام کرد که این فسیل که به اعتقاد دیرینهشناسان به یک «مگالوسور» تعلق دارد، جمجمهای بزرگ، اعضسای تحتانی کوچک با پرهای زینتی بلند و یک دم داشته است.
تا پیش از این، دیرینهشناسان پرها را تنها روی بدن دایناسورهای پرنده مشاهده کرده بودند.
با توجه به این یافته، دانشمندان به این نتیجه رسیدند که دایناسورها عموما پردار بودهاند و این ویژگی مختص گونه خاصی از این موجودات نبوده است.
به گزارش میراث آریا، این اکتشاف همچنین سبب شد که فرضیه مارمولکهای غولپیکر نیز به چالش کشیده شود.(میراث آریا)
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛