مسابقه قرآنی 1446

نکات تفسیری جزء 30/ سوره لیل/ آیات مبارکه:11ـ1 در آغاز سوره بعد از ذکر سه سوگند مردم را به دو گروه تقسیم می‌کند: انفاق کنندگان باتقوا و بخیلانى که منکر پاداش قیامتند. پایان کار گروه اول را خوشبختى و سهولت و آرامش، و پایان کار گروه دوم را سختى و تنگى و بدبختى مى‌شمرد.
کد خبر: ۴۸۴۶۴۷

تفاوت تلاش‏ها و انگیزه‏هاى بشرى و ارتباط تنگاتنگ آن با قانون مکافات عمل نکته اساسی این آیات است. قانونى که احسان به دیگران را اساس گشایش در کارها و بخل و بزرگى‏طلبى را عامل دشوار شدن امور انسان معرفى مى‏کند.

تفاوت مهر یا قهر خداوند حکیمانه و عادلانه است نه گزاف، زیرا تلاش‌هاى انسان‌ها گوناگون است‏.اگر خداوند براى برخى راه خیر را باز مى‏کند و براى برخى راه شر را به‌خاطر تفاوت تلاش خود انسان‏ها است.

آنچه عطا مى‏کنید مهم نیست، چگونه و با چه انگیزه و حالت عطا کردن مهم است‏. مراد از عطاى همراه با تقوا، این است که عطا باید با نیت خالص و بدون منت، آن هم از مال حلال و در مسیر خدا باشد که تمام این امور در کلمه تقوا جمع است. تقوا یعنی انجام واجبات و ترک محرمات.

در خانه شخصى ثروتمند درختى بود که کودکان همسایه هنگامى که میوه آن درخت به زمین مى‏ریخت، آن را برگرفته و مى‏خوردند ولى صاحب درخت، میوه را از دهان اطفال مى‏گرفت. پدر اطفال مساله را به پیامبر اکرم ـ ‌صلى‌الله علیه و آله ـ گزارش داد. حضرت نزد صاحب خانه رفته و پیشنهاد کردند درخت را در برابر درختى در بهشت به من بفروش. آن مرد جواب رد به پیامبر داد و گفت: دنیاى نقد را به آخرت نسیه نمى‏فروشم. پیامبر برگشت.

یکى از یاران پرسید: آیا اگر من آن درخت را بگیرم با من نیز چنین معامله‏اى مى‏کنید؟ حضرت فرمود: آرى. آن شخص توانست با بهایى چندین و چند برابر، درخت را خریدارى کند و در اختیار پیامبر گذارد. آن حضرت به نزد آن خانواده فقیر آمده و درخت را به آنها بخشید. در این هنگام آیات این سوره نازل شد.

اهل بخل بدانند که ثروت نجات‌دهنده نیست. ‏گاهى منشأ بخل امروز، به‌خاطر ترس از فقر در آینده است؛ هر کس گام اول سخاوت را براساس ایمان به معاد و تقوا بردارد، خدا ظرفیت و شرایط روحى او را براى کارها هموار مى‏کند و روح او را با کار خیر مأنوس مى‏گرداند، تجربه و تعقل و کاردانى او را بالا مى‏برد، الهام و ابتکار به او مى‏دهد، پذیرش مردمى و اجتماعى او را زیاد مى‏کند و راه‏هاى جدیدى را براى کار خیر پیش پاى او مى‏گذارد که همه اینها مصداق‏ «فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْرى‏» است.

انسان مى‏تواند با توکل و دعا و اتــصال به قدرت بى نهایت، آسان داراى چنان سکینه و سعه صدر شود که هر کارى را براحتى بپذیرد و انجام هر کار خیر براى او آسان باشد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها