گریه را دست کم نگیرید...
شما جزو کدام دسته از این افراد هستید: بعضی ها حتی با دیدن صحنه های دردناک یک فیلم کمدی به گریه می افتند و برخی هرگز گریه نمی کنند.کسی نمی داند چرا بعضی از مردم آسان تر از دیگران گریه می کنند؛
هنوز کاملا مشخص نیست که ما اصولا چرا گریه می کنیم.
تا جایی که ما می دانیم ، انسان ها تنها موجوداتی هستند که نسبت به هیجانات شدید و درد و اندوه با گریه واکنش نشان می دهند. چشمان ما همواره اشک تولید می کند تا کره چشم مرطوب بماند.
در غیر این صورت ، با خشک شدن چشم ها، نابینا می شدیم. اشک ، که تمام کره چشم را می پوشاند، از سه لایه تشکیل شده است:
لایه درونی که نوعی موکوس است ، لایه میانی با آب و نمک که 90 درصد حجم اشک را تشکیل می دهد و لایه خارجی که نوعی روغن است.اشک از غده های اشکی که در قسمت بیرونی گوشه بالایی چشم قرار دارند، تراوش می شود و با هر بار پلک زدن در تمام قسمتهای کره چشم پخش می شود؛ سپس از طریق منافذی در گوشه داخلی چشمها وارد حفره بینی می شود.
به این دلیل است که وقتی گریه می کنید، آب بینی شما سرازیر می شود. هرچیز که به نوعی چشم ها را اذیت کند و یا باعث خشک شدن کره چشم شود، مانند گرد و غبار، باد شدید و یا نور شدید خورشید، میزان ترشح اشک را زیاد می کند.
با وجود تحقیقات زیادی که انجام شده است ، هنوز مشخص نیست ، چرا احساسات شدید باعث افزایش جریان اشک می شود؛ به نظر چارلز داروین احساسات شدید عضلات اطراف چشمها را منقبض می کند و به این ترتیب باعث تحریک غدد اشکی می شود.
گروهی از دانشمندان معتقدند اشکهایی که بر اثر احساسات شدید جاری می شوند، یادگاری است که از زمان کودکی ما، همان زمان که جز گریه هیچ راه دیگری برای برقراری ارتباط نداشتیم ، باقی مانده است.
برخی محققان نیز معتقدند اشک حاوی مواد آنتی باکتریال است و وقتی گریه می کنید حفره بینی در اثر افزایش جریان اشک در مقابل عفونت محافظت می شود؛ اما این محققان روشن نکرده اند چه ارتباطی بین هیجانات شدید و افزایش محافظت از سینوس ها در مقابل عفونت وجود دارد.
یکی از تازه ترین تئوری ها را درباره گریه ، دکتر ویلیام فری مطرح کرده است. به اعتقاد او اشکهای فراوان کمک می کنند بدن از مواد شیمیایی که در نتیجه استرس تولید شده اند، رهایی یابد.
در نتیجه ، افراد در رویارویی با غم و درد پس از مدتی گریه کردن احساس بهتری پیدا خواهند کرد. به نظر این دانشمند ترکیب شیمیایی اشکهایی که در اثر محرک های خارجی ، نظیر آب پیاز، تولید می شوند، با اشکهایی که در اثر مواجهه با یک صحنه تاسف بار، نظیر تماشای یک فیلم غمناک ، سرازیر می شوند، تفاوت دارد.
اشکهایی که بر اثر غم و اندوه جاری می شوند، علاوه بر این که حجم بیشتری دارند، حداقل 4 هورمون مختلف را نیز دارند. این هورمون ها واکنش ما را نسبت به استرس تعدیل می کنند.
یکی از این هورمون ها پرولاکتین نام دارد که احتمالا به تحریک اشک کمک می کند. داروهایی هم که سطح پرولاکتین خون را کاهش می دهند، در تشدید یا تقلیل گریه های ناشی از بیماری های عصبی موثر بوده اند.
اگرچه به اعتقاد دکتر ویلیام فری ؛ گریه در رفع استرس موثر است ، ولی مطالعات دیگر حاکی از این است که گریه ناشی از تماشای یک فیلم غم انگیز ضربان قلب را افزایش می دهد.
بسختی می توان گفت افزایش ضربان قلب نشانه ای از کاهش استرس باشد. از طرفی در مواجهه با عوامل استرس زای مشابه ، افرادی که زیاد گریه می کنند، نسبت به کسانی که کمتر گریه می کنند دچار فشار روحی ، فرسودگی روانی و خصومت شدیدتری هستند.
لذا این که گریه تا چه اندازه می تواند در رفع یا کاهش تنشهای استرسی موثر باشد بستگی به خصوصیات فردی و شرایط زمانی و مکانی دارد. گریه در مقابل انتقادهای مکرر احتمالا واکنش مناسبی نخواهد بود، اما در شرایطی که هیچ کاری از شما ساخته نیست ، مثلا در غم از دست دادن عزیزان و بستگان ، گریه اولین گام قابل قبول برای کنترل هیجانات و واکنش های استرسی به شمار می رود.
مطالعات دانشمندان روی 300داوطلب بزرگسال نشان داد که فراوانی گریه در بین زنان از هرگز تا تقریبا هر روز، به طور متوسط 3/5 بار در ماه است ، در حالی که این نسبت در بین مردان از هرگز تا 2 بار در هفته ، به طور متوسط 4/1 بار در ماه گزارش شده است. به این ترتیب زنان واقعا بیشتر از مردان گریه می کنند. بخشی از این تفاوت ناشی از عوامل فیزیولوژیکی است.
نسبت هورمون پرولاکتین در خون زنان بیش از مردان است. (پرولاکتین در تولید شیر و تنظیم سیکل ماهانه نقش دارد). این مطلب که تا قبل از بلوغ تفاوتی بین شیوه گریه کردن پسران و دختران وجود ندارد، اما در زمان بلوغ با افزایش پرولاکتین خون در دختران عادتهای گریه تفاوت می کند، این نظریه را تایید می کند.
گزیدن لبها و جلوگیری از جاری شدن اشکها به سلامت افراد آسیب می رساند و می تواند منجر به ناراحتی های استرسی شود. به اعتقاد روان شناسان گریه نقش مهمی در رهایی هورمون های استرس دارد. نتیجه همه این تحقیقات نشان می دهد مردان نباید از ابراز احساسات خود شرم داشته باشند.
بیشتر افرادی که پس از مواجهه با یک مصیبت یا یک صحنه دردناک بخوبی گریه می کنند، می گویند پس از گریه احساس بهتری پیدا کرده اند.
سعیده کافی 
گفت و گو
