هر سخن جایی و...

همین نکته نشان‌دهنده اهمیت اجرا در تلویزیون آن‌ هم در یک برنامه زنده تلویزیونی است که نمی‌توان نظارت زیادی بر آن داشت یا پس از ضبط نکاتی را به آن اضافه یا کم کرد. مجری در برنامه زنده، باید مراقب همه جوانب باشد. یک کلمه نابجا و یا یک حرکت نادرست می‌تواند ابهامات و سوالات زیادی درباره رسانه ملی در اذهان به وجود آورد. همان‌طور که یک مجری توانمند که حضور ذهن بالایی دارد در شرایط خاص می‌تواند، از تبحر خود استفاده کند و مسیر بحث را به سمتی ببرد که هم بتواند اعتماد مردم را جلب کند و هم برای رسانه اعتبار کسب کند. آزاده آل‌ایوب چند ماه پیش با حضور ذهن و آمادگی لازم توانست سمت و سوی یک برنامه کودک را که مهمانان آن بچه‌ها هستند به جهتی ببرد که نه به شأن خودش خدشه وارد شود و نه به کودکی که داشت با صداقت پاسخ، پرسش او را می‌داد. اما گاهی مجریان تلویزیون آنقدر درگیر کارهای روزمره و اجراهای پراکنده و خارج از سازمان هستند که دیگر فرصت ندارند ذهن خود را در یک برنامه زنده تلویزیونی متمرکز کنند و به پرسش‌هایی که از مهمانان می‌پرسند، دقت کنند. آنها متوجه نیستند که سوال‌شان می‌تواند شأن و منزلت رسانه‌‌ای را مخدوش کند که بسیاری روز و شب در تلاش هستند تا اعتماد عمومی را به سمت آن جلب کنند و ثابت نمایند که رسانه ملی یکی از اخلاق‌مدارترین رسانه‌های دنیاست. رسانه‌ای است که با سریال‌های نمایشی و برنامه‌های ترکیبی و آموزشی خود تلاش می‌کند به مردم آموزش دهد که باید به یکدیگر احترام بگذارند. رسانه‌ای که وقتی دید سریال‌های کمدی‌اش دارد از مسیر اصلی خود خارج می‌شود و شاید به لود‌گی بیفتد، تولید این آثار پرمخاطب را آهسته‌تر کرد تا بتواند با حساسیت بیشتری روی متن و ساختار آنها، آثاری را روانه آنتن کند که هم مردم را بخنداند و هم به هجو و لودگی کشیده نشود. بنابراین مجری یک برنامه زنده تلویزیونی باید همه جوانب کار خود را بسنجد و بعد زبان به سخن باز کند. ایجاد شادی و نشاط در برنامه‌های زنده تلویزیونی مخاطبان زیادی را جذب تلویزیون می‌کند، اما یک مجری باید بداند که هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد و برنامه زنده‌ای مانند «زنده رود» جای پرسیدن سوالاتی نیست که ممکن است شأن رسانه را خدشه‌دار کند.