اجلاس شانگهای و پیشنهادهای کاربردی
دوازدهمین نشست سران کشورهای عضو سازمان همکاریهای شانگهای چهارشنبه و پنجشنبه در پکن برگزار شد. این سازمان سال 1996 در چارچوب پیمان اقتصادی بین روسیه، چین و 3 کشور آسیای مرکزی یعنی قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان در بندر شانگهای چین به وجود آمد. بعدها با پیوستن ازبکستان به این پیمان از سال 2001 در نشست سران در مسکو به سطح سازمان ارتقا داده شد. از آن زمان سازمان همکاری شانگهای علاوه بر همکاریهای اقتصادی با رویکردی امنیتی و نظامی به فعالیتهای خود ادامه داد. به مرور زمان فعالیت این سازمان گسترش قابل ملاحظهای پیدا کرد و اعضای ناظری نیز به عضویت سازمان شانگهای درآمدند و با توجه به پذیرفتهشدن افغانستان به عنوان ناظر در اجلاس اخیر شمار اعضای ناظر این سازمان به ۵ عضو، یعنی ایران، هند، مغولستان، پاکستان و افغانستان رسید.
اجلاس پکن در حالی برگزار شد که تحولات جهانی در شرایط ویژهای قرار دارد و با شروع دورسوم ریاستجمهوری پوتین در روسیه به عنوان یکی از اعضای اصلی سازمان شانگهای، نگاه تحلیلگران به اجلاس و موضعگیریهای آن معطوف شده بود و ایران نیز توانست از فرصت برگزاری این اجلاس به عنوان تریبونی برای بیان دیدگاههای خود استفاده کند. ایران در این نشست 4 پیشنهاد جدید ارائه کرد، اما به نظر میرسد مانند پیشنهادهای قبلی ایران همچنان اجرایی نشود زیرا پیشنهادهای ارائه شده به دلایل مختلف مورد استقبال اعضا قرار نمیگیرد.
شاید اگر میتوانستیم پیشنهادهای کاربردیتر و قابل اجرایی در این اجلاس ارائه کنیم، در آن صورت میتوانستیم امیدوار باشیم این پیشنهادها اجرا شوند.
از وبلاگ روش تحلیل سیاسی
beheshtipour.blogfa.com
گفت و گو
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
چرا گرد و غبار در ایران تشدید شد؟ | حقابه تالابها مهمترین راهکار مهار ریزگردهاست
در گفت و گو با جام جم آنلاین عنوان شد
بازگشت محمد دلاوری به علاقه اصلیاش؛ فرهنگ و هنر
