والیبال باید «ولاسکو» را حفظ کند

هر چند راه نیافتن به المپیک لندن، آخر راه والیبال ایران نیست و رقابت‌های انتخابی ژاپن یک بار دیگر بر ارزش‌های وجودی تیم ملی والیبال کشورمان صحه گذاشت، اما یقینا والیبال ایران برای ادامه درخشش در عرصه آسیا و تثبیت موقعیت خود در جهان، نیاز به این دارد که همچنان از دانش و تجربه مربی بزرگی چون خولیو ولاسکو استفاده کند.

بی‌تردید اگر به هر دلیلی همکاری تیم ملی با ولاسکو قطع شود، نوعی بازگشت به عقب برای والیبال ایران به حساب می‌آید، مگر آن‌که مربی بزرگ دیگری در حد و قواره ولاسکو به استخدام والیبال ایران درآید که البته این کار ناممکن نیست، ولی سخت و دشوار خواهد بود.

برای همین نیز هست که تاکید داریم مسوولان فدراسیون والیبال باید به هر قیمتی ولاسکو را حفظ کنند. جدا از شناختی که او از سرمایه‌ها و شرایط والیبال ایران پیدا کرده است، خود او نیز بطور طبیعی انگیزه‌های زیادی خواهد داشت تا پروژه حضور موفقیت‌آمیز خود در والیبال ایران را تکمیل کند.

جدا از تمام رقابت‌هایی که والیبال پیش رو دارد و صرف نظر از رقابت برای حضور در لیگ جهانی که در صورت تحقق والیبال ایران را چند گام جلو می‌اندازد، ‌دو سال دیگر بازیهای آسیایی 2014 این چوان کره‌جنوبی را پیش رو داریم که بطور طبیعی قهرمانی در آن برای والیبال ما از اهمیت زیادی برخوردار است.

هر چند از دیروز که مشخص شد استرالیا با پیروزی بر چین راهی المپیک شده است، عده‌ای از مربیان داخلی موضع‌گیری علیه ولاسکو را طبق عادتی معروف آغاز کرده و معتقدند والیبال ایران با ولاسکو به پیشرفتی نرسیده است، اما یقینا هیچ کارشناس منصفی نمی‌تواند منکر تاثیر‌گذاری ولاسکو در خط فکری والیبال ایران باشد.

در آوردگاه توکیو تیم ملی در شرایطی به مصاف حریفان رفت که آرش کمالوند و فرهاد نظری افشار را در خدمت نداشت، شاید اگر کمالوند با آسیب‌دیدگی مواجه نمی‌شد، تیم ما حالا صاحب سهمیه المپیک شده بود، اما حتی در غیاب این بازیکنان نیز تیم ملی والیبال ایران با درخشش بازیکنان جوانی چون فرهاد قائمی و رضا قرا در مصاف با حریفان آسیایی سربلند خارج شد.

مطمئنا این جوانان در کنار بازیکنانی چون سعید معروف، امیر غفور، محمد موسوی و پوریا فیاضی، می‌توانند والیبال ایران را به آرزوهای جهانی خود برسانند و حیف خواهد بود اگر در این مقطع ولاسکو را از دست بدهیم.