تاوان یک خیانت

در سال‌هایی که زندانی بودی تلاشی برای این‌که بتوانی آزاد شوی کردی؟

من متهم به قتل هستم و نمی‌توانم تلاشی بکنم مگر این‌که از اتهام تبرئه شوم.

من اصلا این اتهام را قبول ندارم.

متهم هستم همسر صیغه‌ای‌ام را کشته‌ام. اما این‌کار را نکردم.

آنها از مرگ دخترشان ناراحت هستند و من را مقصر می‌دانند البته از همان اول هم از این‌که من دامادشان هستم اصلا خوشحال نبودند.

از طریق یکی از دوستانم با او آشنا شدم. رزیتا دانشجوی فوق‌لیسانس بود و زن مستقلی هم بود. ماشین داشت و کار می‌کرد. به من خیلی وابسته نبود. البته همدیگر را دوست داشتیم اما او می‌توانست خودش را اداره کند. تا این‌که به او پیشنهاد ازدواج دادم و او هم قبول کرد. ما با هم ازدواج کردیم اما وقتی خانواده‌اش متوجه شدند خیلی ناراحت شدند.

رزیتا قبل از این‌که با من ازدواج کند چندبار ازدواج کرده و جدا شده‌ بود. پدر و مادرش در جریان ازدواج‌های قبلی‌اش بودند اما رزیتا آنها را این‌بار در جریان قرار نداده ‌بود چون می‌دانست که آنها از من خوششان نمی‌‌آید.

رزیتا فکر می‌کرد که پدرش باعث خراب شدن زندگی‌اش ‌است. من هم فکر می‌کردم ما می‌توانیم با هم خوشبخت باشیم. من قبول کرده ‌بودم که با رزیتا باشم و لازم بود در مقابل خانواده‌اش هم می‌ایستادم.

بله می‌توانستم. اما خانواده رزیتا قبول نمی‌کردند. آنها می‌گفتند تو لیاقت دختر ما را نداری.

درست است که من همسر و فرزند داشتم، اما رزیتا را آنقدر دوست داشتم که حاضر بودم به خاطرش هرکاری بکنم. می‌خواستم در کنارش باشم. عاشقش بودم. من بیشتر روزهای هفته را با او بودم.

من همسر اولم را هم دوست داشتم اما رزیتا را هم دوست داشتم. رزیتا با این موضوع مشکلی نداشت. من هم می‌خواستم او را عقد کنم.

کشاورز.

عشق این چیزها را نمی‌شناسد. من عاشق رزیتا شده‌ بودم و رزیتا هم همین‌طور. البته اگر او می‌خواست من زن اولم را طلاق می‌دادم، اما رزیتا می‌گفت تو بچه داری و نباید همسرت را طلاق دهی. زن فهمیده‌ای بود.

او بسیار احساساتی بود. خانواده‌اش اذیتش می‌کردند. رزیتا خودش بچه داشت و می‌دانست که من چه حسی دارم. به همین خاطر هم شرایطم را خوب درک می‌کرد. من هم سعی می‌کردم او را درک کنم و کاری نکنم که ناراحت شود. من از گذشته‌اش چیزی نمی‌پرسیدم اما می‌دانستم که خیلی اذیت شده‌ است.

آن‌طور که به من گفته ‌بود از پسرعمه‌اش بود. او اولین‌بار همسر پسرعمه‌اش شده‌ بود.

بله می‌دانستم البته تا جایی که خودش گفته‌ بود. پدرش او را وقتی که نوجوان بود به زور به پسرعمه‌اش داده بود. رزیتا هم خیلی زود بچه‌دار شده ‌بود و بعد هم بخاطر درگیری‌هایی که باهم داشتند از هم جدا شدند. بعد از آن رزیتا درس خوانده ‌بود و فوق‌لیسانس گرفته‌ بود. او در این مدت با چندمرد به صورت صیغه‌ای ازدواج کرده‌ بود. بعد هم که زن من شد. رزیتا همیشه از پدرش گله داشت و برای این‌که در خانه پدرش نماند ازدواج می‌کرد.

نه این‌طور نیست ما خیلی باهم خوب بودیم. او از پدرش ناراحت بود.

نه این‌طور نیست او من را قاتل معرفی نکرد. این حرف‌ها دروغ است.

نه این حرف را قبول ندارم. من او را نکشتم.

او خودکشی کرد.

رزیتا به خاطر مشکلاتی که با پدرش داشت خودکشی کرد. او با من خداحافظی کرد و خودش را از پنجره به بیرون پرت کرد.

رزیتا آن روز خیلی ناراحت بود. من می‌خواستم به شهرستان بروم و وسیله‌ای بخرم. بلیت هواپیما هم خریده ‌بودم. با من تماس گرفت. در بیمارستان بود گفت که باردار است ولی گفت می‌خواهد بچه را سقط کند.

گفتم این‌کار را نکن، پشیمان می‌شوی، ما هردو می‌توانیم این بچه را بزرگ کنیم. اما قبول نکرد. بعد هم تلفن همراهش را خاموش کرد.

نمی‌دانستم کدام بیمارستان است. البته چند ساعت قبل از این‌که به بیمارستان برود پیشم آمد و با هم به یک قهوه‌خانه سنتی رفتیم و چای خوردیم. بعد رزیتا من را به فرودگاه رساند و رفت. زمانی موضوع بارداری‌اش را به من گفت که در فرودگاه بودم و دیگر نتوانستم کاری بکنم.

به خانه رفتم و دیدم که همسرم در خانه نیست. به خانه مادرش رفتم و دیدم رزیتا آنجاست و با پدرش دعوا کرده، پدر رزیتا با من هم دعوا کرد و بعد هر دوی ما به خانه برگشتیم. رزیتا خیلی ناراحت بود. گفت حوصله ندارد غذا درست کند و از من خواست غذا بخرم. لب پنجره نشسته ‌بود و از دست پدرش عصبانی بود. رفتم بیرون غذا خریدم. وقتی برگشتم هنوز لب پنجره بود تا من را دید گفت منتظر بودم بیایی خداحافظی کنم و بعد هم دستش را به حالت خداحافظی تکان داد و خودش را از پنجره بیرون پرت کرد. بلافاصله خودم را به بیرون رساندم رزیتا جانش را از دست داد.

همسایه‌ها دروغ می‌گویند.

نه من این را قبول ندارم.

من اتهام را قبول ندارم. آنها خودشان باعث شدند که رزیتا خودکشی کند و حالا هم نباید انتقامش را از من بگیرند. من کاری نکردم.

این‌که من به همسر اولم خیانت کردم اشتباه بود. اما واقعا رزیتا را دوست داشتم. نمی‌خواستم او را از دست بدهم و می‌خواستم کنارم باشد. بعد از مرگش من خیلی سختی کشیدم هنوز هم نتوانستم با مرگش کنار بیایم. از وقتی که مرده یک شب نتوانستم با آرامش بخوابم، هرشب خوابش را می‌بینم و دلم برایش تنگ شده.

او از دستم عصبانی بود، اما جدا نشده. بچه‌ام را نگه ‌می‌دارد. من هم دوستش دارم. حالا می‌فهمم باید بیشتر در کنارش می‌بودم و نباید به او خیانت می‌کردم. به هرحال او حالا شرایط سختی را می‌گذارند.

مرجان لقائی