می‌خواهم بوکس را نجات دهم

این حرف های علی مظاهری ستاره بوکس ایران است که تا سه ماه دیگر دومین المپیک زندگی ورزشی‌اش را هم تجربه خواهد کرد. بوکسوری که بی‌تردید ستاره تیم ملی ایران است.

مظاهری که در مسابقات انتخابی المپیک در قزاقستان دشوارترین کار ممکن را پیش روی خود می‌دید با قهرمانی در دسته 91 کیلوگرم، تنها سهمیه آسیا را در این وزن کسب کرد تا به وعده‌اش عمل کرده باشد.

او در این تورنمنت مهم البته یک انگیزه دیگر هم داشت و آن انتقام از بوکسور سوری بود. بوکسوری که در بازی‌های آسیایی گوانگجو چین با ناداوری در نیمه پایانی سد راه ملی‌پوش کشورمان شد و اتفاقاتی را رقم زد که منجر به کناره‌گیری مظاهری از تیم ملی شد، ولی با توجه به نیاز تیم ملی و به ضرورت این بوکسور کرمانشاهی با انگیزه‌ای مثال زدنی از نو پا به میدان گذاشت و توانست در شرایطی سخت در قزاقستان تمامی رقبایش از جمله این بوکسور سوری را پشت سر گذاشته و نامش را در بین ورزشکاران المپیکی ایران قرار دهد.

بالاخره از بوکسور سوری که طلای گوانگجو را از چنگت درآورد انتقام گرفتی؟

بله خیلی از این بابت خوشحالم. مسابقات قزاقستان خیلی سنگین بود و همه قدرت‌های آسیا در میدان رقابت حاضر بودند. چون در وزن ما تنها نفر اول مسابقات به المپیک می‌رفت، همه در این وزن مدعی بودند. از همان اول هم گفته بودند که سخت‌ترین وزن مسابقات 91 کیلوگرم است. بوکسور هندی که نایب قهرمان بازی​های آسیایی گوانگجو شده بود در این مسابقات حاضر بود.

بوکسور سوری قهرمان بازی‌های آسیایی و قهرمان سال 2011 آسیا بود، نماینده ازبکستان هم طلای 2009 آسیا را داشت و من هم سال‌های 2006، 2007 و 2008 قهرمان آسیا شده بودم. از طرفی نماینده قرقیزستان که به یک وزن بالاتر آمده بود هم خیلی قوی بود. با این حال به نظر خودم مهم‌ترین رقبایم قرقیز و سوریه بودند که خیلی روی مبارزه با این دو نفر متمرکز شده بودم. در مسابقه اول به لبنان خوردم که او را بردم، مبارزه دوم هم با هند بود که خیلی سخت بود، ولی با سوریه در فینال بازی کردم که خوشبختانه انتقام خودم را گرفتم.

به هر حال وقتی پای المپیک وسط می‌آید همه تیم‌ها با تمام توانشان می‌آیند و هر بوکسوری آرزو دارد تا در المپیک حاضر باشد و برای همین همه با اوج آمادگی‌شان در مسابقات حاضر شده بودند.

25 کشور در این مسابقات حاضر بودند و کیفیت مبارزه‌ها بالا بود. کره‌جنوبی،‌ ازبکستان و قزاقستان فوق‌العاده بودند. حتی تیم‌هایی مثل اردن هم غیرمنتظره ظاهر شدند یا تیم‌های عراق و لبنان که قبلا زنگ تفریح تیم‌های مدعی بودند این بار به دل تمام بوکسورها ترس انداختند.

واقعا می‌توانیم این کار را انجام دهیم و بچه‌ها از نظر فنی چیزی نسبت به اروپایی‌ها کم ندارند. از وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک درخواست دارم به این تیم توجه بیشتری داشته باشند. ما در حالی به مسابقات قزاقستان رفتیم که ماساژور نداشتیم و از وجود دکتر تغذیه و روان‌شناس هم بی‌بهره بودیم. کارهای بدنی و فیزیکی را نیز خودمان انجام می‌دهیم، اما برخی مسائل را مسوولان باید کمک کنند تا تیم ملی با آمادگی بیشتری به المپیک اعزام شود.

علی رضایی - جام​جم