حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
همسفر شده دلم با دل دریایی تو
میخوام از باغ دلم تا شهر تو
جاده موج رو چراغونی کنم
میخوام از کوچه تنهایی برم
سفر از خواب پریشونی کنم
بیا از دریای ناب زندگی
ماهی شعرای تازه بگیریم
بیا از چشم بلور ماهیا
هر چی راز سر به مهره ببینیم
بیا قایقی بسازیم از ابر
شعر هجرت رو دوباره بخونیم
نگاه کن، دریا همین نزدیکیهاست
اگه چشم به راه موجا بمونیم
بیا از دفتر خاک خورده شب
بریم و ستارهها رو بچینیم
بیا تا آینه رو صدا کنیم
عکس خورشید رو تو چشماش ببینم
صورتی، مثل گل محمدی
آبی باش، مثل صدای آسمون
جادهای بساز با ابرای سفید
جادهای که میرسه به کهکشون
محمدمهدی رسولی
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....