وی در پرداختن به موضوعات تاریخی، سبک خاص خود را داشت. با نگاهی به آثارش در مورد شیخ فضلالله نوری میتوان دریافت که ابوالحسنی قائل به نگاه تخصصی داشتن در عرصه تاریخنگاری است که به عنوان نمونه میتوان به کتابهایی با این عناوین اشاره کرد: «آخرین آواز قو»، «اندیشه سبز، زندگی سرخ»، «دیدبان، بیدار»، «کارنامه شیخ فضلالله نوری» و «خانه، بر دامنه آتشفشان».کتابهایی از این دست در قطع رقعی و حجم متوسط منتشر شدهاند که این خود اقدامی مثبت برای ترویج فرهنگ کتابخوانی است. در عین حال نباید از نظر دور داشت که هر خواننده با مطالعه آثارش با انبوهی از ارجاعات و استنادات تاریخی مواجه میشود. آثاری که با این شیوه نگارش یافته شده، از روند منطقی برخوردار است و مخاطب در هر اثری با بخشی از زوایای مبهم زندگی شیخ فضلالله و شبهات موجود در مورد او و پاسخهای ارائهشده برای زدودن این شبهات آشنا میشود. از دیگر نکاتی که میتوان در مورد برخی از آثار او گفت انتخاب عناوین جذاب است که باعث ترغیب خواننده برای مطالعه میشود.یکی از ویژگیهای نوشتاری ابوالحسنی، ساده و رواننویسی او بود. به گونهای که مخاطب راحت با مطالب و مقالات و آثار او ارتباط برقرار میکرد البته انتخاب چنین شیوه نثرنویسی به معنای دور بودن آثار او از مباحث و مستندات علمی نیست. استاد ابوالحسنی از مورخان صاحبسبک بود و بیتردید فقدان این عزیز ضایعهای جبرانناپذیر است.
فتاح غلامی / جام جم