این بیماری در زنان نژاد آسیایی بهخصوص نژاد زرد بیشتر دیده میشود. همینطور زنان وقتی خیلی زود (زیر 20 سال) یا خیلی دیر (بالای 40 سال) حامله شوند، بیشتر در معرض خطر بیماری هستند و هرچه سن مادر بیشتر باشد، خطر بیماری بیشتر است. در برخی مطالعات دیده شده مصرف قرصهای جلوگیری میتواند در بروز انواعی از مول موثر باشد، اما این مطالعات کاملا تایید نشده است. همینطور دیده شده کم مصرفکردن ویتامین
A هم میتواند زمینهساز انواعی از بیماری مول باشد.به هرحال، هر گاه این بیماری تشخیص داده شد، در اولین فرصت اقدام به کورتاژ و تخلیه رحمی میشود. به دنبال کورتاژ مهمترین مرحله درمان شروع میشود، یعنی ضمن این که نتیجه کورتاژ برای بررسی به آزمایشگاه پاتولوژی فرستاده میشود. بهصورت هفتگی سطح خونی بتا اچسیجی اندازهگیری میشود. این هورمون که از جفت ترشح میشود، همان مادهای است که طی تست حاملگی مثبت میشود. این ماده در حالت عادی و پس از کورتاژ بتدریج پایین میآید، اما در بیمارانی که مول در آنها به سمت بدخیمی میرود، به دنبال کورتاژ پایین نمیآید و گاه حتی بالا میرود و علامت نیاز به درمانهای وسیعتر است.
در کسی که سطح بتا اچسیجی پایین میآید، باید پیگیری و اندازهگیری سطح این هورمون حداقل 6 ماه ادامه یابد و در این مدت بیمار به هیچ عنوان باردار نشود. (در این موارد بهترین روش جلوگیری از بارداری، مصرف قرص جلوگیری بلافاصله پس از کورتاژ است). پس از 6 ماه منفیبودن بتا اچسیجی احتمال عود بیماری و بدخیمشدن آن بسیار کم است و بیمار میتواند باخیال راحت باردار شود و بداند احتمال این بیماری بسیار کم و حدود یک درصد است.
در کسانی که بتا اچسیجی کم نشده یا زیاد شود و دچار مول دائم یا بدخیم شدهاند نیاز به شیمیدرمانی و بررسیهای بیشتر دارند، زیرا ممکن است بیماری به جاهای دیگر از جمله ریه، کبد یا مغز انتشار یافته و به خطرات بیشتری برای بیمار منجر شود. خوشبختانه بیشتر این بیماران درمان میشوند و پس از پیگیری مناسب حداکثر 2 ساله میتوانند باردار شوند. احتمال اینکه حاملگی بعدی (به دلیل شیمیدرمانی) با مشکلی روبهرو شود، وجود ندارد و احتمال بروز مول مجدد هم بسیار کم است.
دکتر ثریا عالمی / جراح و متخصص بیماریهای زنان و زایمان