اصول درمان در طب سوزنی بر اساس سوزن زدن به نقاط مخصوص در بدن است و هر بیماری نقاط بخصوصی دارد. این نقاط که در ناحیه سر، گردن، تنه، پشت و اندامهای فوقانی و تحتانی یا دست و پا و شکم قرار دارند با ارگانهای مختلف بدن مانند کبد، کلیه، طحال، معده، روده بزرگ، روده کوچک، ریه، قلب و سلسله اعصاب مرکزی مانند مغز و نخاع و غدد داخلی بدن در ارتباط هستند. جالب است بدانید نقاطی هم در گوش وجود دارد که با همین ارگانهای داخلی در ارتباط هستند. فلسفه طب سوزنی بر اساس سوزن زدن به این نقاط مشخص است که البته با توجه به نوع بیماری این نقاط متفاوت خواهد بود. لذا در بسیاری از موارد مثل بیماری اعصاب مانند میگرن، اضطراب، دلشوره، تپش قلب، اختلالات خواب و افسردگی، ارگانهای بیمار تحریکشده و موجب تنظیم جریان خون و انرژی در آنها میشود. این روش درمانی در بیماریهای دیگری مانند بیماری گوارشی، کبدی و همچنین بیماریهای مفاصل و استخوان کاربرد دارد.
معاینات فیزیکی معمولا به صورت چینی و از طریق مشاهده رنگگونه، صورت، چشم و رنگ زبان است. گرفتن نبض از نظر طب چینی اهمیت بسزایی دارد زیرا میتواند سرشت بیماران را مشخص کند که آیا بیمار در جهت سندرم گرمایی(heat syndrome) یا سندرم سرمایی (cold syndrome) است و پزشک از روی رنگ صورت، زبان و چشم به وجود بیماری در هر یک از اعضا پی میبرد و سپس با پرسش و پاسخ و گرفتن شرح حال از بیمار و با توجه به مشاهدات فیزیکی میتواند نوع اختلال را در بیمار مشخص کرده و نسبت به درمان وی اقدام نماید.
دورههای درمانی در طب سوزنی به صورت 3 دوره یا course است که هر دوره 10 جلسه دارد. بیمار میتواند این جلسات را بصورت هر روز یا حداقل 3 جلسه در هفته انجام دهد چنانچه بهبودی پس از 10 جلسه اول نمایان شد لازم است 2 دوره بعدی را هم به طور منظم انجام دهد. پشتکار و مراجعه منظم در جلسات درمانی برای گرفتن نتیجه ایدهآل اهمیت زیادی دارد، چون با زدن این سوزنها بسیاری از موارد واسطهای نظیر آندورفینها، بتا آندورفینها، آلکفالینها، داینورفین، کاته کولامینها، سروتونین و سایر موارد واسطهای در بدن افزایش مییابند.
دکتر فرهاد صبری
متخصص بیهوشی و طب سوزنی