باید با کارلوس کرش همراه شد

این مربی حرفه‌ای که به نوعی با حضور در راس تیم ملی ایران، اعتبار خود را در راه حضور این تیم در مرحله نهایی جام‌جهانی 2014 برزیل گرو گذاشته است، اهداف بزرگی را برای خود ترسیم کرده و طبق آنچه گفته صرفا نمی‌خواهد با تیم ملی در برزیل یک توریست باشد. کرش که برای موفقیت در رقابت‌های انتخابی و گرفتن مجوز حضور در برزیل، محاسبات لازم را به عمل آورده و هیچ نکته‌ای از چشمانش به دور نیست، معتقد است که در راه ساخته و پرداخته شدن تیمی قدرتمند با معدل سنی پایین، باید تعداد بازی‌های تدارکاتی تیم ملی افزایش یافته و تجربه بین‌المللی بازیکنان افزایش یابد. کرش به همین منظور تیم ملی را به 2 دسته «الف» و «ب» تقسیم کرده و تصریح دارد بازیکنانی که در تیم «ب» حضور دارند، بازیکنانی خواهند بود که او روی حضور آنها در مرحله نهایی جام‌جهانی برزیل حساب می‌کند. در حقیقت از هم‌اینک افکار سرمربی پرتغالی به حضوری شایسته در آوردگاه برزیل متمرکز شده است که باید با احترام به نظر و افکار بلند او، شرایط و امکانات لازم را برای تحقق اهدافش فراهم کرد. ایرادی که در حال حاضر وجود داشته و به نوعی در راه تحقق اهداف کرش دست‌و‌پاگیر شده است، فشردگی مسابقات لیگ است که به دلیل حضور 18 تیم، مسابقات هر چهار روز یک بار برگزار می‌شود تا در چنین شرایطی، بازیکنان ملی‌پوش فشار زیادی را متحمل شده و بعضا نیز آسیب‌دیدگی آنها را تهدید کند؛ آن هم در شرایطی که کیفیت زمین‌های فوتبال نیز چنگی به دل نمی‌زند تا برگزاری بازی‌ها در ورزشگاه‌هایی فاقد استانداردهای لازم، روی کیفیت بازی‌ها اثرات منفی خود را برجای بگذارد. بر همین اساس نیز هست که کارلوس کرش پیشنهاد 16 تیمی شدن لیگ را داده است که البته این پیشنهادی است که خیلی از کارشناسان و مربیان فوتبال ایران نیز به آن اعتقاد دارند. به هر حال باید واقع‌بینانه به مسائل امروز فوتبال نگریست و شرایطی را ایجاد کرد که زیرساخت‌های فوتبال قوی شود. به طور طبیعی زمین خوب و استاندارد تمرینی و مسابقه‌ای، نیاز اصلی امروز فوتبال ایران است و صرف نگاه نتیجه‌گرا به هر قیمت، نباید ما را از توسعه پایدار فوتبال بازدارد.