جام جم آنلاین: 157 سال پیش در روز 26 ژوییه سال 1847 میلادی کشور آفریقایی لیبریا رسما به استقلال دست یافت.
کد خبر: ۴۵۰۷۷
به این ترتیب لیبریا نخستین کشور آفریقایی بود که از سوی
قدرت های غربی استقلال آن به رسمیت شناخته شد.
در سال 1816 میلادی یک کشیش آمریکایی به نام رابرت فینلی موسسه ای را تحت عنوان موسسه استعماری تاسیس کرد
که هدف آن بازگرداندن برده های سیاهپوست آزاد شده
که در ایالات شمالی آمریکا که در آنها برده داری معمول
نبود به قاره آفریقا بود.
او یک سرزمین کوچک در خلیج گینه به نام کاپ مه سورادو
را به مبلغ 300 دلار در سال اجاره کرد اما فقط یک بار
اجاره آن را پرداخت.
از سال 1821 میلادی به ابتکار این موسسه نخستین برده های
سیاهپوست آمریکایی در این سرزمین مستقر شدند.
محل استقرار آنها به نام رییس جمهور وقت آمریکا جیمز مونرو «مونروویا» نام گرفت.
اندک اندک تعداد برده های سیاهپوست آمریکایی که در این
منطقه مستقر می شدند به هزاران نفر رسید و درگیری آنها
با ساکنان بومی آغاز شد.
پس از استقلال لیبریا ، آمریکایی های لیبریایی توانستند
قدرت را در دست بگیرند.
آنها علی رغم این که در اقلیت بودند اکثریت جمعیت بومی
را در جهت منافع شرکت های آمریکایی تولید کائوچو فایرستون که مالک کشتزارهای درخت هوه آ بود به بیگاری
کشیدند.
در عین حال ، آمریکایی های لیبریایی از کمک های دولت آمریکا برخوردار بودند اما سرانجام قدرت دولت های آمریکایی های لیبریایی در سال 1980 میلادی با کودتای
یک بومی ساموئل کانیون دوئه خاتمه می پذیرد.
از آن پس لیبریا به سوی هرج و مرج می رود و جنگ های داخلی وحشتناکی که همه ریشه در اختلاف قدیمی
ساکنان بومی با آمریکایی های لیبریایی داشتند ، این
کشور کوچک را به خاک و خون می کشند.
به این ترتیب ، در روز 26 ژوییه سال 1847 میلادی
کشور آفریقایی لیبریا که بردگان سیاهپوست آمریکایی در
آن مستقر شده بودند به استقلال دست می یابد.
اما از همان ابتدا سیاهپوستان آمریکایی بهره کشی از
ساکنان بومی را آغاز می کنند.
این مساله موجب ریشه دار شدن یک کینه عمیق میان آنها
و ساکنان بومی می شود که سرانجام به طغیان ساکنان بومی
انجامیده و جنگ های داخلی خونین لیبریا آغاز می شوند.
دامنه این جنگ ها حتی به کشورهای همسایه مانند سیرالئون
نیز گسترش می یابد و صدها هزار نفر در این جنگ ها جان
خود را از دست می دهند.