لیبی و احتمال جنگ داخلی

وجود این شرایط در کشور نوپای انقلابی لیبی می‌طلبد تا گروه‌های انقلابی با اتحاد و تلاش برای ساختن کشور عرصه را برای حضور عوامل سابق دیکتاتور لیبی خالی نکنند.

روزنامه فرامنطقه‌ای القدس العربی در تحلیلی تحت عنوان "لیبی و احتمال جنگ داخلی " نوشت: «زمانی که مصطفی عبدالجلیل، رییس شورای ملی انتقالی لیبی نسبت به وقوع جنگ داخلی در کشور به دلیل آشوب‌های موجود در سراسر لیبی و حضور شبه‌نظامیان مسلح هشدار می‌دهد، این هشدارها باید کاملا جدی تلقی شود، چراکه مصطفی عبدالجلیل یکی از بالاترین مسئولان حکومتی لیبی به شمار می‌آید و از تمام حوادث در جریان این کشور اطلاع دارد.

اخبار جزیی و دقیقی درخصوص شرایط لیبی وجود ندارد، چراکه بعد از پیروزی شبه‌نظامیان و نیروهای ناتو در براندازی نظام معمر قذافی‌، رهبر سابق لیبی و بازپس‌گیری پایتخت این کشور و دیگر شهرها از چنگ قذافی، تمام شبکه‌های بین‌المللی که در طرابلس یا بنغازی تجمع کرده بودند، به محض پایان یافتن عملیات ناتو این کشور را ترک کردند و دیگر اهمیتی به تحولات بعد از قذافی ندادند.

آنها حوادث صورت‌ گرفته در لیبی در مرحله بعد از قذافی را تحت پوشش خبری قرار ندادند. درگیری‌های مسلحانه و خونبار که اخیرا در شهر طرابلس میان گروه‌های مختلف انقلابیون این کشور و گردان‌های وابسته به مصراته در گرفته، منجر به کشته شدن شش تن و زخمی شدن دهها تن دیگر شده است.

این درگیری‌ها بار دیگر بیانگر وجود آشوب‌های مسلحانه است که امروزه تبدیل به ویژگی اصلی پایتخت لیبی و برخی دیگر از شهرهای این کشور شده است.

در لیبی چهار گروه شبه‌نظامی اصلی وجود دارد که عبارتند از گردان‌های الزنتان که کنترل فرودگاه طرابلس و برخی مناطق آن را در دست دارد، گردان‌های شورای نظامی طرابلس به رهبری عبدالحکیم بلحاج و گردان‌های مصراته و نیروهای ارتش ملی لیبی.

ساکنان طرابلس از حضور نیروهای شبه‌نظامی و ایست‌های بازرسی که خودروها را تفتیش می‌کنند، خسته شدند و چندین بار برای ابراز ناراحتی خود نسبت به این بی‌نظمی در طرابلس تظاهرات کرده‌اند، اما وعده‌های شورای ملی انتقالی لیبی و عبدالرحیم الکیب، نخست‌وزیر این کشور درخصوص جمع‌آوری سلاح و افراد مسلح تاکنون اجرا نشده و هیچ نشانه‌ای مبنی بر اینکه این اقدامات در آینده نزدیک اجرا می‌شود، وجود ندارد، چراکه حاکمیت مرکزی در لیبی زیاد قدرتمند نیست و شبه‌نظامیان در این کشور تمایلی به تحویل دادن سلاح‌های خود ندارند.

بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند که شرایط در لیبی با اقدامات برخی عناصر وابسته به نظام سابق برای ایجاد ناامنی و بی‌ثباتی وخیم‌تر خواهد شد، چراکه نشانه‌هایی در این زمینه وجود دارد.

یکی از شاخص‌ترین نشانه، ازسرگیری پخش برنامه‌های شبکه "الجماهیریه" وابسته به نظام معمر قذافی از طریق ماهواره مصر به شمار می‌آید.

عبدالله ناکر، فرمانده گردان‌های الزنتان نیز دولت مصر را به بستن مرزهای مشترک با لیبی و اقدامات انتقام‌جویانه تهدید کرد. در سایه نبود آشتی ملی و بی‌توجهی به دیدگاه برخی گروه‌ها در لیبی به نظر می‌رسد که عوامل نظام سابق لیبی قصد دارند به صورت متحدتر وارد عمل شوند، به ویژه آنکه تعداد زیادی از آنها وابسته به قبایل سرشناس و بزرگ لیبی هستند.

آنها با دیدن درگیری‌های مسلحانه و اختلافات میان انقلابیون لیبی احساس کردند که شرایط برای بازگشت به روند سیاسی در لیبی مانند آنچه که در عراق بعد از چند ماه از سرنگونی نظام صدام گذشت، فراهم شده است.

شرایط در لیبی جدید همچنان بی‌ثبات است و این کشور نیاز به رهبری قدرتمند با محبوبیت بالا دارد تا بتواند همگان را زیر پرچم خود جمع کند، البته مصطفی عبدالجلیل دارای شخصیت خوب و شفافی است اما این ویژگی‌ها برای اداره کشور و ایجاد نهادها و همچنین تحقق امنیت در سراسر لیبی کفایت نمی‌کند. بسیاری از مردم این کشور آمال و آرزوهای بسیار زیادی در دوره جدید در خصوص بهبود شرایط معیشتی خود بعد از گذشت سال‌ها از وجود فساد در کشور دارند. البته هنوز چند ماه از عمر آغاز دوره جدید در لیبی می‌گذرد، اما شرایط در این کشور نشان می‌دهد که حق داریم نسبت به به‌وجود آمدن آشوب فراگیر و جنگ داخلی میان شبه‌نظامیان و مخالفان نظام جدید لیبی نگران باشیم.» (ایسنا)