فردا دیر است

گاه احساس می‌کنیم جای مسجد و کتابخانه، پارک و ورزشگاهی در یک منطقه خالی است، اما گاه یک محله و منطقه از زیرساخت‌ها و امکانات خوبی برخوردار است، اما مدیریت و برنامه‌ریزی مناسبی برای استفاده بهینه از امکانات موجود ندارد.

خیلی وقت‌ها از فضاهای موجود و زیرساخت‌هایی که در اختیار داریم فقط در زمان خاص استفاده می‌کنیم و هیچ بهره دیگری از آن نمی‌بریم.

وجود این فضاها در هر محله و منطقه‌ای کم نیستند، فضاهایی مثل مساجد که درب‌های آن فقط هنگام نماز به روی نمازگزاران باز می‌شود، فضاهایی مثل حسینیه‌ها که گاه فقط هنگام اقامه مراسم سوگواری و برپایی مراسم ترحیم مورد استفاده قرار می‌گیرد، فضاهایی مثل امامزاده‌ها که صحن و سرای آن جز زیارت هیچ کارکرد و پیوست فرهنگی ندارد.

فضاهای آموزشی و تربیتی، مثل مدرسه‌ها در سراسر کشور کم نیست، اما جز زمان تحصیل‌، آنها در ایام دیگر کارکرد دیگری ندارند.

اینها همه سرمایه عظیمی برای این ملت و جامعه تلقی می‌شود ولی به خاطر عدم تعامل نهادهای فرهنگی، دولتی و مردم‌نهاد از کارکرد لازم برخوردار نیستند و به دلیل ضعف مدیریتی گاه با ضررهای جبران‌ناپذیری از این ناحیه مواجه می‌شویم.

فضاهای آموزشی ما در فصل تابستان و ایام تعطیل کارکرد خود را از دست می‌دهند و هیچ کسی هم در این هنگامه شبیخون عظیم فرهنگی دشمن، خود را مسوول استفاده از این امکانات نمی‌داند!

گاهی وقت‌ها هم باید خود همت بگماریم و در رفع مشکلات تلاش کنیم. آن طور که پیشینیان ما چنین تلاشی را داشتند و از خود بناهای خیریه‌ای مانند بیمارستان، درمانگاه، مدرسه، ورزشگاه، مسجد و حسینیه به منظور کمک به مردم به یادگار گذاشتند.

بسیاری از فضاها و اماکنی که امروزه در اختیار داریم به دست افراد نیک‌اندیش، خیر و نیکوکار احداث شده و به عنوان «باقیات الصالحات» برجای مانده است.

این راهی است که همه ما می توانیم هر یک به​سهم خویش آن را در پیش بگیریم. برای چنین کاری باید همین امروز تصمیم بگیریم چون فردا دیر است.

محمد خامه‌یار - جام‌جم