از این بازیکن 26 ساله، ابتدا انتقادهای زیادی صورت گرفته بود، اما به نظر میآید او با گذشت مدتی از فصل جاری سرانجام فرمولهای موفقیت را یافته است و در مسابقه اخیر با باته بلاروس در لیگ قهرمانان اروپا نیز اولین بازی فیکس و 90 دقیقهای خود را برای قرمز و سیاههای شهر میلان انجام داد و یک شوت تماشایی او از فاصلهای حدود 30 متر به سمت دروازه رقیب شمال اروپایی میلان با این که گل نشد، اما تماشاگران را به وجد آورد و نشان دهنده تواناییهای ویژه او بود.
تایوو میگوید: «احساس فوقالعادهای دارم. ایتالیا سرزمین فوتبال است و همگان به آن عشق میورزند و وقتی آنها بازیکنی را میبینند که میتواند طول و عرض زمین را با قدرت و سرعت طی کند و تیمش را به راه اندازد، احساس وجد و رضایت میکنند و برایش هورا میکشند. شاید به همین خاطر بود که بعد از دیدن بازی من در برابر افس باته نیز چنین عمل کردند و به تشویق من پرداختند و شور و توان بیشتری را به من بخشیدند. این شاید یک نقطه عطف برای من و پایانی بر مشکلات اولیهام در «سری A» و حرکتام به سوی روزهایی بهتر باشد.»
با این حال تایوو معترف است که اگر میخواهد در لیگ ایتالیا و بویژه تیم آث. میلان بیشتر جا بیفتد و تبدیل به یک وزنه در این باشگاه شود، باید حتما قابلیتهای تدافعی خود را تقویت کند و این اعتقادی است که ماسیمیلیانو الگری، سرمربی میلان هم دارد. تایوو در توصیف نظرات موجود در این زمینه میگوید: «نظر الگری درست است. او میگوید قابلیتهای تهاجمی من بیشتر و بهتر از تواناییهای دفاعی من است و به همین سبب از من خواسته است بر شعاع و طیف حرکات خود بیفزایم و در بازی بدون توپ نیز سریعتر و بهتر عمل کنم و موقعی که در پست اصلیام قراردارم، با دقت بیشتری یارگیری کنم. او بر این نکته اصرار دارد که سرعت واکنشهایم را در قبال هر واقعهای بیشتر کنم و این اصول عادت اوست که پای بازی هر کس و هر نفر بنشیند و آن را بررسی و آنالیز و سرانجام تصحیح و ترمیم کند.»
از حمله به دفاع
با این حال لازم است بدانید تایوو فوتبالش را سالها پیش در خط حمله و به عنوان مهاجم دوم و مکمل شروع کرد، اما در مارسی فرانسه، او را به لحاظ قابلیتهای متفاوتی که از خود بروز داد به پست مدافع کناری منتقل کردند و او همانجا ماندنی شده است.
او 6 سال را در مارسی سپری کرد تا این که سرانجام اوایل تابستان امسال از آنجا به ایتالیا کوچ کرد.
در 5 ماهی که از آن انتقال میگذرد، تایوو موارد متعددی را در ایتالیا کشف و در ذهن خود ثبت کرده است.
وی میگوید: «شاید خود ایتالیاییها ندانند، اما سختترین و سنگینترین فوتبال را در سطح اروپا دارند و نمونه آن در سایر قارهها هم کمتر یافت میشود. در اسپانیا تکنیکها بیشتر و بالاتر و در انگلیس نقش قدرت بدنی بارزتر است و فرانسه هم در مجموع فوتبالی بسیار آسانتر از ایتالیا دارد. آنچه فوتبال ایتالیا را از آنها متمایز میکند، تاکتیکی و فشرده بودن بازیها و رویکرد وسیع تیمها به سیستمهایی است که به عنوان یک عامل بازدارنده برای کاستن از کاراییهای حریف به کار میآید. سیستمها و بازیها در ایتالیا چنان فشرده و مبتنی بر حسابگری است که شما نمیتوانید همانقدر راحت بازی و حمله کنید که مثلا در اسپانیا و آلمان حمله میکنید.
با این حال این روش کار موجود در ایتالیا و یک اجبار و الزام است و چارهای جز قبول و اجرای آن و کسب مهارت در همین سیستمها ندارم، زیرا خوب یا بد، فعلا در ایتالیا بازی میکنم و باید با خصلتهای اینجا خو بگیرم و آن را در وجود خود حل کنم و این کاری است که در دستورکار و در دست اقدام دارم.»
Channel4 / وصال روحانی
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.