نثری فاخر و امروزی

اما یکی از تازه‌ترین ترجمه‌های قرآن کریم که در ماه مبارک رمضان برای نخستین بار رونمایی شد، اثر غلامعلی حدادعادل است؛ کسی که پیش از این سابقه تدوین و انتشار کتاب درسی چهارجلدی «درس‎هایی از قرآن» را در کارنامه خود دارد.

آن طور که خود حدادعادل پیش از این اعلام کرده است، در این ترجمه علاوه بر استفاده از ترجمه استاد محمد آیتی از کارهای استاد علی رواقی هم بهره برده است و همچنین یادداشت‌های استاد یدالله ثمره، کتاب‌های استاد مهدی محقق و اکرم‌السادات سید‌آقایی در تدوین و تالیف این ترجمه به کمک او آمده‌اند.

اگر بخواهیم مهم‌ترین ویژگی‌های ترجمه حدادعادل را مورد اشاره قرار دهیم، ابتدا باید از نثر متفاوت او یاد کنیم که به نثر معیار امروز بسیار نزدیک است؛ نثری که بوی کهنگی نمی‌دهد. اگرچه این نزدیکی به معیار به معنای فاخر نبودن ترجمه نیست یعنی در عین حال که با نثری مواجه هستیم که امروزی است و دور از دسترس ذهن و زبان مردم نیست به همان میزان هم فاخر است.

ویژگی دیگر این ترجمه، تسلط حدادعادل بر زبان و ادبیات فارسی است و گویی که تاریخ هزار سال نظم و نثر فارسی پیش روی مترجم تصویر شده است و هر چه زیبایی، هنرمندی و دانایی در ادب و زبان فارسی وجود دارد، در این ترجمه مورد توجه حدادعادل قرار گرفته است.

او همچنین به شیوه‌ای عامدانه و آگاهانه از آمیخته شدن تفسیر با ترجمه قرآن پرهیز کرده است و به همین دلیل به ندرت ما شبیه دیگر ترجمه‌های قرآن با پرانتزهای طولانی مواجه می‌شویم؛ پرانتزهایی که به توضیح و تفسیر بیشتر می‌پردازند.

آوردن مرجع ضمیر به جای خود ضمیر، جابه‌‌جا کردن عبارات در زبان فارسی که بر شیوایی و روان شدن زبان فارسی کمک کرده است، ترجمه مفرد برخی از جمع‌های آخر آیات، برگرداندن قالب‌های زبانی عربی به قالب‌های زبان فارسی و بیان جملات کوتاه به تاسی از نثر فارسی از دیگر مواردی است که کارشناسان و صاحب‌نظران درباره این ترجمه به آن اشاره کرده‌اند.