بزرگ‌ترین فیزیکدان هسته‌ای قرن

در فرمی سال 1918 در حالی که تنها 17 سال داشت، تحصیل در رشته فیزیک را در دانشگاه پیزا آغاز کرد و سال 1922 به خاطر تحقیقات ارزشمندی که در زمینه پرتوهای ایکس انجام داده بود، موفق به اخذ مدرک دکتری در رشته فیزیک شد و پس از گذشت 5 سال به عنوان استاد فیزیک دانشگاه رم برگزیده شد. طراحی اولین رآکتور هسته‌ای و همچنین گسترش نظریه کوانتومی، از جمله موفقیت‌های بزرگی بود که بیش از پیش موجب شهرت انریکو فرمی در حوزه علم فیزیک شد.

این محقق که از بزرگ‌ترین فیزیکدانان هسته‌ای قرن بیستم است و سال 1938 با توجه به موفقیت‌هایی که در زمینه تحقیق درباره مواد رادیو اکتیو به دست آورده بود، توانست جایزه نوبل فیزیک سال را از آن خود سازد.

در حقیقت این جایزه به خاطر شناخت عناصر جدیدی که دارای خاصیت رادیواکتیو بودند و همچنین کشف واکنش هسته‌ای به وسیله نوترون به انریکوفردی اعطا شد. پس از آن فرمی در دانشگاه کلمبیا مشغول به کار شد و تحقیق در زمینه واکنش‌های زنجیره‌ای هسته‌ای کنترل‌شده را ادامه داد و سرانجام پس از چند سال تلاش و زحمت، نخستین رآکتور هسته‌ای را طراحی و راه‌اندازی کرد که توانست با استفاده از این رآکتور و از طریق انفجار هسته‌ای انرژی تولید کند. این موفقیت موجب شد مردم از او به عنوان دریانوردی که توانست قدم به دنیای جدیدی گذارد، یاد کنند.

انریکو فرمی در نوامبر 1954، جایزه 25 هزار دلاری کمیسیون انرژی اتمی را دریافت کرد که تنها چند روز پس از آن یعنی 28 نوامبر بر اثر ابتلا به سرطان از دنیا رفت. این در حالی است که شاید بتوان روزی به کمک دانش انرژی اتمی که انریکو فرمی از پیشگامان آن بود، بتوان بیماران سرطانی را تحت درمان قرار داد.

گاز فرمی از گازهای الکترونی و همچنین فرمیون‌ها که گروهی از ذرات بنیادی هستند، به نام این دانشمند بزرگ نامگذاری شده‌اند. عنصر شیمیایی فرمیوم نیز به نام این فیزیکدان ایتالیایی نامگذاری شده است.

فرگل غفاری