هیجان روی تارهای عنکبوت

وقتی در سال 1994 علامت 3 حرفی www ابداع شد ، هنوز از اینترنت توقعی بیش از رد و بدل کردن اطلاعات متنی (text) نمی رفت . اندکی بعد که گرافیک اینترنتی به میدان آمد و استفاده از فایلهایی با پسوند GIF و JPEG مقدور شد

کد خبر: ۴۴۱۰۸

، به نظر می رسید بارانی پرطراوت بر کویری تشنه باریدن گرفته است . متحرک سازی های ساده و عکس العمل های شرطی برخی اشیائ صفحه به حرکات کاربر که با تولد زبان جاوا امکان پذیر گشت ، موفقیتی خارج از انتظار بود. اما هیجان اصلی هنوز در راه بود: تلفیقی از صدا، تصویر متحرک و انتخاب های شرطی که یک محیط مولتی مدیای کامل را با حجم مناسب برای محیط وب ارائه کرد. چیزی درحد یک معجزه برای کاربران با نامی برق آسا:(flash) فلش که نخستین ابزار چند رسانه ای با مزیت کاربرد آسان و برخورداری از امکانات محاوره ای (Interactive) در محیط وب است توسط شرکت ماکرومدیا عرضه شد. برنامه ای که به دلایل متعدد هم از سوی طراحان و هم کاربران مورد استقبال قراوان قرار گرفت . برای هنرمندان و طراحانی که می خواهند به کمک صدا و انیمیشن به دنیای وب حیات ببخشند، سهل الوصول (User friendly) بودن فلش یک امتیاز بزرگ است ؛ دیگر لازم نیست شما یک برنامه نویس مسلط به زبان های جاوا و HTML باشید تا بتوانید محیطی زنده و فعال خلق کنید. فلش با 3برنامه برای 1 ترمیم ، 2 ایجاد انیمیشن و 3 تدوین ، تمامی امکانات لازم را در اختیار شما قرار می دهد اما مهمترین نکته ای که فلش را به ابزاری دلخواه در وب تبدیل کرده است حجم کوچک فایلهای آن ، در مقایسه با سایر قالبهای مولتی مدیاست . فلش این کار را با استفاده از گرافیک برداری انجام می دهد. آیا تا به حال متوجه شده اید که اغلب طرحهایی که با فلش می بینید ، از خطوط صاف و اشکال هندسی تشکیل شده اند و با زوم روی قسمتهای مختلف طرح ، کیفیت تصویر افت نمی کند؛ فلش می تواند اندازه ، شکل ، رنگ و موقعیت اجزای مختلفی طرح را نه به شکل یک تصویر ، بلکه با معادلات ریاضی ذخیره کند. قابلیتی که کاربران نرم افزارهای طراحی مانند Corel Draw و Freehand کاملا با آن آشنایند. اما با وجود 2مزیت حجم کم و کیفیت بالا در تصاویربرداری ، برخی جلوه های تصویری را تنها با قالبهای تصویری (Bitmap) می توان ارائه کرد ، فلش این تصاویر را هم به خوبی پشتیبانی می کند و به علاوه ، امکاناتی برای کاستن از حجم نهایی طرح نیز فراهم کرده است . به عنوان مثال اگر یک تصویر Bitmap با حجم 100 KB داشته باشید و بخواهید آن را 10بار در یک برنامه استفاده کنید، حجم فایل شما 10 برابر نخواهد شد. کافی است آن تصویر را به عنوان symbol تعریف کنید و حالا هر چند بار که می خواهید، تقریبا بدون افزایش حجم برنامه از آن استفاده کنید. یک برنامه فلش در چندین frame شکل می گیرد. بازیگران این frameها object نامیده می شوند. شما می توانید آنها را در زمان دلخواه وارد و خارج کرده ، در مسیر دلخواه به حرکت در آورده و یا تغییر رنگ دهید. در واقع با این امکانات ، انیمیشن های کم حجم و زیبایی می سازید که در آن تصاویر و کلمات به هر سو که می خواهند پرواز کنند. یکی دیگر از جذابیت های فلش امکان صداگذاری روی تصاویر است . شما می توانید فایلهای مختلف صوتی را در برنامه Import کرده و با تصاویر خود هماهنگ کنید. حتی در صورت لزوم می توانید یک قطعه فیلم را نیز به همان ترتیب وارد کرده و در برنامه خود قرار دهید. فلش قطعه های آماده ای نیز برای ارتباط محاوره ای برنامه ای که می سازید با کاربرش در نظر گرفته است که Radio Bottom و Check Box نمونه هایی از آنند. بدین ترتیب کاربر عمومی فلش برای نیازهای ساده اش به برنامه نویسی احتیاج پیدا نمی کند. به نظر می رسد کودک وب که روزگاری با کفشهای متنی اش تاتی تاتی می کرد و بعدها با ایجاد محیط گرافیکی راه رفتن و سپس دویدن را آموخت ، بالاخره به یکی از آرزوهای بزرگش دست یافته است . کدام آرزو؛ بله ، عمو ماکرو مدیا برایش یک ماشین مسابقه گرفته است . وسیله ای که مانند نامش ، فلش ، خیره کننده است اما هنگام استفاده از آن باید احتیاط کرد و به ویژه در جاده های خاکی و پر دست اندازی مانند خطوط اینترنت ایرانی ، خیلی تند نراند.