ایلام بالاترین میزان خشکیدگی درختان بلوط را دارد

وی ادامه داد: عوامل متعددی به‌طور مستقیم و غیرمستقیم در بروز این پدیده نقش داشته‌اند که مهم‌ترین آنها تغییر اقلیم، گرمای بی‌سابقه، خشکسالی‌های مکرر، کاهش شدید نزولات جوی، اجرای پروژه‌های عمرانی و حضور بیش از حد دام در جنگل و شیوع آفات است.وی با بیان این‌که از سال 1387 نخستین آثار خشکیدگی درختان بلوط در جنگل‌های ایلام نمایان شد، گفت: متاسفانه این پدیده در جنگل‌های شمال استان که از پوشش بالاتری برخوردار است، بیشتر مشاهده می‌شود.بازدار افزود: اجرای طرح‌های عمرانی مانند گازکشی و راهسازی خود می‌تواند به حفظ جنگل‌ها کمک کرده و فشار وارده بر منابع طبیعی را کم کند اما نباید به دنبال توسعه یکجانبه باشیم، زیرا توسعه متوازن و همه جانبه تنها با حفظ منابع طبیعی امکان‌پذیر است.

وی درخصوص خسارت‌های ناشی از اجرای طرح‌های عمرانی گفت: بر اساس قانون تمامی دستگاه‌های اجرایی موظفند زیان‌های وارده به جنگل‌ها و عرصه‌های طبیعی ناشی از اجرای طرح‌های عمرانی را پرداخت کنند که متاسفانه در این استان این قانون مورد توجه قرار نمی‌گیرد.بازدار اظهار کرد: تمامی مبلغ خسارت دریافت شده از دستگاه‌های اجرایی برای اجرای طرح‌های حفاظت و احیای منابع طبیعی هزینه می‌شود.مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان ایلام گفت: 424 هزار هکتار بیابان در این استان وجود دارد که کانون بحرانی آن با 140 هزار هکتار در شهرستان دهلران قرار دارد.بازدار افزود: پدیده بیابان زایی باعث مشکلات فراوانی در استان شده است و اکنون مهاجرت میان ساکنان مناطق جنوبی استان به علت اقلیم بسیار خشک و بیابانی آن در حال افزایش است.وی ادامه داد: مناطق بیابانی استان ایلام در شهرستان‌های دهلران، مهران و بخش جنوبی شهرستان‌های ایلام و آبدانان واقع شده است. بازدار اظهار کرد: 87 درصد مساحت استان (یک میلیون و 750 هزار هکتاری) را عرصه‌های طبیعی تشکیل می‌دهد.