وضعیت قرمز فرهنگی در فوتبال

هرچند ما بارها نسبت به این ناهنجاری‌ها هشدارهای لازم را داده بودیم و از زبان مسوولان و کارشناسان نیز به دفعات وضعیت قرمز فرهنگی در فوتبال فریاد شده است، اما تا به‌امروز حرکت‌های اصلاحی و تنبیهی طبق آنچه از سوی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال مورد توجه قرار گرفته، جواب نداده است تا عده‌ای با سوء‌استفاده از جایگاه خود دست به کارهایی بزنند که افکار عمومی را جریحه‌دار می‌سازد. بی‌تردید جرایم و محرومیت‌های انضباطی باید جنبه پیشگیرانه داشته باشد و احکام بگونه‌ای باشد که برای دیگران درس عبرت شود، چه در غیر این صورت چند جلسه محرومیت از بازی و دو،‌سه میلیون‌تومانی جریمه نمی‌تواند برای آن دسته از بازیکنان متخلفی که برای یک فصل 500، 600 میلیون تومان می‌گیرند، جنبه بازدارنده داشته باشد. آنچه در این رابطه حائز‌اهمیت بوده و کمیته انضباطی و ستاد منشور اخلاقی فدراسیون فوتبال باید به آن توجه کنند، عملی است که در جریان یک بازی رسمی انجام شده و طبیعتا این مساله ضمن جریحه‌دار کردن افکار عمومی، خدشه‌ای اساسی به اصول اخلاقی و فرهنگی ورزش وارد می‌کند که به هیچ وجه قابل اغماض نیست؛ بویژه آن‌که این رفتار از سوی 2 بازیکن با تجربه که آگاهی لازم را از تبعات منفی عمل غیراخلاقی خود داشته‌اند، صورت گرفته است. به طور طبیعی در چنین شرایطی نمی‌توان از کنار موضوع بسادگی گذشت و مصلحت‌گرایانه کاری کرد که نه سیخ بسوزد و نه کباب. بدیهی است سیاست مدارا در فوتبال تاکنون جواب لازم را نداده و وقت آن است که یک بار برای همیشه، قانون را سفت و سخت در رابطه با متخلفان، جاری کرد. یقینا مسوولیت حرفه‌ای و اخلاقی یک فوتبالیست تنها در پول گرفتن خلاصه نمی‌شود و آنها باید به عنوان الگوهایی که رفتارشان مورد توجه نوجوانان و جوانان است، بیش از پیش مراقب رفتار و کردار خود باشند.