ایکس من: سرنوشت
قرار بود این بازی یک اکشن نقشآفرینی باشد، ولی بعد از انجام آن متوجه شدیم که این ادعا تنها یک مانور تبلیغاتی بوده است. البته بازی با وجود سیستم ارتقا یا اشیای قابل جمعآوری شباهتهایی هم به سبک نقشآفرینی دارد، ولی در کل به یک بازی خطی اکشن نزدیکتر است. این وسط چند تا تصمیم هم باید بگیرید! داستان «سرنوشت» آن چیزی نیست که فکرش را بکنید و مبارزهها هم زیاد سرگرمکننده نیستند. گرافیک بازی بد نیست، ولی افت فریم بوضوح دیده میشود. یک جای کار جلوههای ویژه هم میلنگد. صداپیشهها از میان بدترینها انتخاب شدهاند، این را از روی لهجه شخصیت «گامبیت» میتوان فهمید. موسیقی متوسطی هم برای بازی ساخته شده است. در کل با یک بازی دکمه بزن و برو جلو طرف هستید که آن را در 5 ساعت میتوانید تمام کنید. هیچ انگیزهای هم وجود نخواهد داشت تا یک بار دیگر بازی را حتی از قابش در بیاورید! سرنوشت برای کنسولهای