طغیان در رودخانه ها در هرمزگان

مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای هرمزگان به مهر گفت: تصرف بستر رودخانه‌ها در استان باعث کاهش آبگذری می‌شود که در نتیجه محدوده دشت سیلابی را افزایش می‌دهد.

جعفر زیرراهی افزود: با تصرف حریم رودخانه‌ها پس از بارندگی شدید مقدار دبی رودخانه به سرعت افزایش یافته و در نتیجه آب از بستر خود سرریز کرده و دشت سیلابی و مناطق اطراف را در بر می‌گیرد.

وی اظهار کرد: در حال حاضر به دلیل دخالت‌های بی‌رویه در بسیاری از نقاطی که قبلا سیلابی نبود، طغیان‌های بزرگی مشاهده می‌شود.

وی با بیان این‌که استان هرمزگان در محدوده‌ای واقع شده که دارای بارندگی‌های شدید است که پس از مدتی باعث جاری شدن سیل می‌شود، گفت: بسیاری از رودخانه‌های استان زمانی که وارد دشت می‌شوند ناگهان پراکنده شده و تشکیل مخروط‌افکنه می‌دهند که مخروط‌افکنه جاماش و رودان از آن جمله‌اند.

رودخانه رودان که سیلاب‌های با دبی 4800 متر مکعب را تجربه کرده در کوهستان عرضی کمتر از 400 متر دارد اما در دشت سیلاب به حدود 5000 متر می‌رسد. این مخروط‌افکنه‌ها محل مناسبی برای کشاورزی و برداشت شن و ماسه است.

زیرراهی تصریح کرد: شرکت آب منطقه‌ای برای جلوگیری از بروز سیل، طرح مطالعات رودخانه‌های خطرپذیر استان را در دست اقدام دارد و تاکنون رودخانه‌های رودان، فاریاب، میناب، حاجی‌آباد، بندرلنگه، بندرکنگ، پارسیان، خورهای بندرعباس، جاماش، شمیل و نیان، شور اول و دوم، حسنلنگی و جلابی و تلنگ را به پایان رسانده است و طرح رودخانه‌های سدیج، گابریک، کریان، گز و مسیرهای دشت ایسین و شهر بستک را در دست مطالعه دارد.

وی ادامه داد: با برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته مطالعه رودخانه‌های گنج و هشتبندی در سال آینده به پایان می‌رسد.

با مشخص شدن نتیجه این مطالعات و با اختصاص اعتبارات مناسب می‌توان با احداث سازه‌های مناسب از جاری شدن سیلاب در این مناطق جلوگیری کرد.

به عقیده کارشناسان ساختمان‌سازی، تصرف بستر، افزایش کارخانه‌های شن و ماسه در کنار رودخانه‌ها، ایجاد زمین‌های کشاورزی و توسعه صنعتی در سیلاب دشت‌ها و حذف گیاهان باعث کاهش مقدار آب نفوذی و افزایش آب سطحی می‌شود، حجم زیاد آب از یک طرف بر بزرگی طغیان می‌افزاید و از طرفی با افزایش فرسایش، رسوباتی به وجود می‌آورد که با برجای گذاشتن آنها ظرفیت بستر اصلی رودخانه کاهش می‌یابد و مخاطرات سیلاب بعدی را افزایش می‌دهد.