زمانی برای جنگیدن گاوها

از رسوم و نمایش‌هاى دیرین گیلان و بعضى نقاط ایران جنگ گاوهاى نر است که در گیلان «ورزا» یا «ورزو» گفته مى‌شود. قدیمى‌ترین سند مربوط به چنین نمایشى در گیلان، فرمانى است نوشته بر سنگ مرمر قهوه‌اى و به‌خط نستعلیق بر ایوان ورودى مسجد جامع لاهیجان که به دستور سلطان حسین صفوى نگاشته شده است. تاریخ این نوشته ۱۱۰۶ هـ.ق ذکر شده است. در این فرمان مردم را از کبوترپرانی، گرگ‌دوانی، نگهدارى گاو و قوچ و سایر حیوانات براى جنگ با یکدیگر بازداشته و این بازى‌ها ممنوع شده است.
کد خبر: ۴۳۴۴۶۷

گاو نر را به زبان محلی در بعضی از نواحی شمال کشور ورزا می‌گویند، «ورزا جنگ» از گذشته‌های دور به هنگام فراغت از کار‌های زراعت و کشاورزی و مناسبت‌های مختلف ترتیب داده می‌شد. قبل از مسابقه، گاو‌های نر را آماده می‌کنند و برای اینکار شاخ‌های گاو را به سیر خام آغشته می‌کنند تا ضربات شاخ موثرتر و تیزتر شود.

صاحبان ورزاها دقت زیادی نسبت به این حیوانات دارند و پس از آرایش دادن، ورزا را با طنابی که به دور گردن حیوان حلقه شده به میدان مبارزه می‌آورند و با بگردش در آوردن آنها در میدان مبارزه رجز می‌خوانند تا ورزاها حمله را شروع کنند و شاخ در شاخ، یکدیگر را فشار دهند. در این هنگام گاوداران به آنها نزدیک می‌شوند و گاوهای جنگی خود را به مبارز تشویق می‌کند. این جنگ آنقدر ادامه پیدا می‌کند تا یکی از ورزاها فرار کند یا بیفتد و یا این‌که شدیدا مجروح یا حتی کشته شود.

هنوز هم در بعضی از نواحی شمال کشور این مسابقه برگزار می‌شود.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها