از حاشیهها که بگذریم، چرخش بازیگران سینما از جلوی دوربین به پشت آن شاید اتفاق مبارکی باشد؛ چراکه حداقل تجربه قبلیها این نکته را نشان داده که بسیاری از سینماگران در پشت دوربین موفقتر از جلوی آن هستند.
نمونه موفقش پیمان قاسمخانی است و رامبد جوان، نیکی کریمی و رضا عطاران. حالا محمدرضا گلزار هم ترجیح داده با به تصویر کشیدن فیلمنامهاش، شانسش را در این عرصه امتحان کند. شیش و بش آغاز خوبی برای نوشتن در سینمای ایران نیست؛ اما به هر حال برای گلزار که از موسیقی به سینما کوچ کرده شاید آغاز بدی نباشد برای این تجربه. حداقل با این کار میتوان عیاری گذاشت بین آثار خوب و بد در سینما. به این شکل میتوان فهمید موفقیت در نوشتن چندان به چهره جذاب نیاز ندارد.
هوش مصنوعی یکی از قدیمیترین عادتهای ما در اینترنت را تغییر داده است
جامجم آنلاین بررسی کرد
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
در گفتوگو با جامجم آنلاین تشریح شد
جامجم آنلاین بررسی کرد
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد