ناتو نگران موشک‌های ناپدیدشده لیبی

به گزارش دویچه وله،غارت هزاران فروند موشک زمین به هوا از انبارهای اسلحه‌ ارتش لیبی زنگ خطر را در پیمان نظامی ناتو به صدا درآورده است.

دریادار جیانپائولو دی پائولو، رئیس کمیسیون نظامی ناتو در گزارش محرمانه‌ای که دوشنبه‌ گذشته به نمایندگان کشورهای عضو ناتو داد، گفته بود که به دلیل ناپدیدشدن این موشک‌ها احتمال حملات تروریستی به هواپیماهای غیرنظامی افزایش یافته است.

بر اساس اطلاعاتی که به دست سایت اینترنتی اشپیگل رسیده است، دریادار دی پائولو اعتراف کرده که به رغم نظارت و کنترل هوایی و کسب اطلاعات مخفی، ناتو هر گونه ردی از 10 هزار فروند موشک از انبارهای اسلحه را از دست داده است. بر اساس گزارش صریحی که دریادار دی پائولو در بروکسل داده، ناتو نگران است که این موشک‌ها می‌توانند به کشور دیگری قاچاق شده ‌و به دست گروه‌های تروریستی مانند القاعده افتاده باشند.

از نظر این مقام ارشد نظامی ناتو، همچنین ممکن است که موشک‌ها به مناطقی در حوزه‌ی آفریقا و یا کشورهایی در حوزه‌ی عربی دور از لیبی انتقال یافته باشند. دریادار دی پائولو هشدار می‌دهد که در واقع موشک‌های موسوم به "سام" (SAM) می‌توانند همه جا سر بلند کنند، «هم در کنیا و هم در قندوز».

دی پائولو می‌گوید، سلاح‌هایی که به راحتی می‌توانند بر روی شانه قرار گیرند و یا از روی زمین به راحتی شلیک شوند، «منشاء خطر بزرگی برای پرواز هواپیماهای غیرنظامی است». گفته می‌شود، اغلب این موشک‌های زمین به هوا پس از سقوط طرابلس در اواخر ماه اوت به غارت رفته‌اند. در این زمان شورشیان لیبی درهای بسیاری از انبارهای اسلحه‌ رژیم ساقط شده را گشودند که انباشته از سلاح بودند.

دریادار ناتو دی پائولو در گزارش خود در بروکسل می‌گوید، هرچند که واحدهای ویژه‌ آمریکایی شاهد گشودن برخی انبارهای تسلیحاتی بوده‌اند و بر آن نظارت داشته‌اند، ولی توجه سربازان ویژه بر روی پایگاه‌های نظامی متمرکز بوده‌اند که در آن‌ها سلاح‌های شیمیایی و گاز خردل انبار شده بودند.

مقامات شورای انتقالی ملی لیبی در گزارش جداگانه‌ای در روزهای شنبه و یکشنبه 1 و 2 اکتبر نیز تأیید کردند که بخش بزرگی از موشک‌های زمین به هوا ناپدید شده‌اند.

محمد عدیه، مسئول امور تسلیحاتی شورای انتقالی ملی لیبی روز شنبه گفت که در حکومت قذافی، لیبی دارای 20 هزار موشک از نوع SAM-7 (سام 7) بوده است که از اتحاد شوروی و بلغارستان خریداری کرده بود.

دست‌کم از 5 هزار فروند از این موشک‌ها هیچ اثری در دست نیست. عدیه این امر را بعید ندانست که در آشوب انقلاب این سلاح‌ها به دست کسانی افتاده باشد که احتمال خطر از جانب آنها می رود. با اینکه بخش بزرگی از لیبی به تسخیر مخالفان درآمده است، ولی هیچ‌کس از شورای انتقالی لیبی نمی‌تواند ادعا کند که آنها در موقعیتی هستند که بتوانند محل این موشک‌ها را بیابند.

کارشناسان تروریسم، حمله با این موشک‌ها به هواپیماهای غیرنظامی را سناریویی بسیار محتمل می‌دانند.

اغلب این موشک‌های زمین به هوا مجهز به سنسورهای حرارتی هستند که مستقیما به سوی توربین هواپیما هدایت می‌شوند. هواپیماهای غیرنظامی به هنگام بلند شدن و فرود آمدن در برابر این حملات محفوظ نیستند و در صورت اصابت چنین موشکی سقوط خواهند کرد.