تعقیب و گریز مرگبار

قوانین‌را به‌درستی رعایت‌کردم

نماینده دادستان، مامور خاطی را مجرم می‌داند، اما متهم مدعی‌ است همه اصول را رعایت کرده و تیری که به سر متهم برخورد کرده یک خطای محض بود نه چیز دیگر.

او که هم‌اکنون در شهردیگری مشغول به خدمت است اتهامش را رد می‌کند: من همه اصول را رعایت کردم و در تاریکی شب و با آن پستی بلندی منطقه‌ای که در محل حادثه بود اصلا چنین اتفاقی بعید نبود.

او می‌گوید: من و همکارانم شیفت بودیم و درحال گشت‌زنی. به یک ماشین زانتیای سفید مشکوک شدیم. معلوم بود عده‌ای در زانتیای سفید رنگ نشسته‌اند و کاری می‌کنند. به نظر می‌رسید هدف آنها یک زانتیای نقره‌ای رنگ است.جلو رفتیم تا موضوع را بررسی کنیم. ماشین را طوری گذاشتیم که راننده نتواند فرار کند. فضای مانور خیلی کم بود، اما راننده بسیار ماهر بود و با مهارتی که داشت توانست زانتیا را بیرون بکشد وفرار کند.همکارم دنبال زانتیای سفید رفت و من ماندم تا مردی، که داشت از زانتیای نقره‌ای دزدی می‌کرد بازداشت کنم. آن متهم به محض این‌که من را دید فرار کرد. دنبالش دویدم خیلی سریع می‌دوید دستور ایست دادم و باصدای بلندی فریاد می‌زدم.

این مامور ادامه می‌دهد:چندین بار دستور ایست دادم صدایم آنقدر بلند بود که مردم از خانه‌هایشان بیرون آمدند. دوستم به کمکم آمد. او هم دستور ایست داد و تیرهوایی شلیک کرد آنقدر تیر هوایی زد که فقط یک فشنگ برایش ماند.من هم تیر هوایی زدم سه بار شلیک کردم و فرمان ایست دادم. متهم چاقویی در دست داشت. او باچاقو ما را تهدید کرد از او خواستم خودش را تسلیم کند می‌خواستم بدون درگیری این موضوع تمام شود. وظیفه ما این است که از مردم محافظت کنیم.گفتم هرکاری هم کردی بیشتر از این به خودت آسیب نرسان و خودت را تسلیم کن.

دوباره پابه فرار گذاشت. همکارم تنها تیری که برایش مانده بود به سمت پای آن مرد شلیک کرد اما گلوله از بین دوپایش رد شد.

مامور متهم می‌گوید:دوباره فرمان ایست دادم. زانتیای سفید رنگ که داشت فرار می‌کرد برای سوار کردن متهم دوباره برگشت وجلوی پای او ایستاد دیگر چاره‌ای نبود باید او را می‌زدم. پایش را هدف گرفتم. او ایستاده بود اما درحالیکه داشتم شلیک می‌کردم ناگهان به زمین نشست و تیر به سرش برخورد کرد. راننده زانتیای سفید رنگ که دید توقف فایده‌ای ندارد گازداد و رفت. ما ماندیم و متهم خون‌آلود.

او می‌گوید: متهم حتی لحظه مرگ قصد داشت ما را تهدید کند: متهم در دومرحله چاقو کشید و تهدید کرد که اگر جلو برویم ما را می‌کشد. مردم آن محل همگی از پنجره داشتند ما را تماشا می‌کردند و دیدند که متهم چاقو دارد. بعد از این‌که باراول به ماچاقو نشان داد من او را نصیحت کردم و گفتم خودش را تسلیم کند. توجهی نکرد و فرار کرد بار دوم هم که چاقو کشید من دوباره از او خواستم آرام باشد و خود را تسلیم کند و در نهایت مجبور شدم او را بزنم.

متهم می‌گوید: چاره‌ای نبود نمی‌توانستم بدون خونریزی این موضوع را تمام کنم. متهم خیلی سماجت می‌کرد. مردم همه شاهد بودند که من چندبار فرمان ایست دادم و با صدای بلند هم فریاد می‌زدم اما توجهی نمی‌کرد.

وقتی تیر را شلیک کردم هدفم این بود که پایش را بزنم یکدفعه نشست و تیر به سرش برخوردکرد.

وقتی باهمکارم بالای سرش حاضر شدیم هنوز چاقو را به سمت ما گرفته‌بود.بدنش می‌لرزید و خون زیادی از او رفته‌بود اما کوتاه نمی‌آمد. من بلافاصله آمبولانس خبر کردم و به همکارانم هم گزارش دادم ولی قبل از رسیدن آمبولانس او جان داد.