در اندیشه طلای طلسم شده

 به جز نیوزیلند و استرالیا بقیه تیم‌ها از شرق آسیا بودند که ژاپنی‌ها با 18 «ست» برده و یک «ست» از دست داده با اقتدار قهرمان شدند، اما حضور ایرانیان در این رقابت‌ها همزمان با آغاز انقلاب اسلامی سال 1975 شکل گرفت و از آن تاریخ در هر دوره حواشی زیادی که گاه شیرین و گاهی هم تلخ بود با اعزام تیم‌های ایرانی قرین شد.

در نخستین گام دو، سه روز قبل از اعزام تیم ملی به منامه بحرین (1975)‌ به دنبال اختلافاتی که بین بازیکنان شهرستانی و تهرانی به وجود آمد سرمربی تیم، داریوش جمالی برکنار شد و چون اکثریت با بازیکنان آذربایجانی بود، یدالله کارگر پیشه و شادروان اکبر گهرخانی مربیگری و سرپرستی تیم را بر عهده گرفتند، در تیم اعزامی بازیکنان خوبی حضور داشتند، اما ماحصل کار جز مقام ششمی چیزی نبود.

تیم ملی کشورمان در این رقابت‌ها 3 بر صفر یمن جنوبی را برد، 3 بر 2 به عراق باخت، 3 بر یک از سد کویت گذشت و در یک بازی پنج گیمه مغلوب هندوستان شد، اما اتفاق عجیب دیگر مربوط به دیدار تیم‌های ملی ایران و عراق در جریان چهارمین دوره مسابقات در کویت بود که در هنگامه جنگ تحمیلی، عراقی‌ها مظلوم‌نمایی کرده و با دادن شاخه زیتون به سرپرست تیم ملی قصد بهره‌برداری و تبلیغات سیاسی داشتند، اما شاید هیچ‌یک از اتفاقات به اندازه قضیه تیم ملی بعد از مسابقات 1991 در پرت استرالیا نبود که با گزارش سرپرست گروه اعزامی تنی از چند از ملی‌پوشان صاحب‌نام از تیم ملی اخراج شدند و این قضیه سر و صدای زیادی به پا کرد. بعد از این قضایا اوضاع آرام شد تا این که یک مربی نوگرای خارجی آمد و با اعمال مدرن‌ترین تاکتیک‌ها و کارکرد اثرگذار ذهنی تیم ملی ما را متحول کرد. این مربی پارک کی‌وون کره‌ای مقیم ایتالیا بود که یکبار بهنام محمودی را از تیم ملی حذف کرد، اما باعث شد بعد از 3 دهه به مدال برنز آسیا دست پیدا کنیم. اما شاهکار اصلی در زمان مربیگری حسین معدنی رقم خورد که موفق شدیم نخستین نقره مسابقات را سال 2009 به دست آوریم. تیمی که یارانش نزدیک به هفت ـ هشت سال از رده سنی نوجوانان تا بزرگسالی در کنار هم بودند سرانجام خودنمایی کرد و موفق شد چین و کره و استرالیا را شکست بدهد و تنها در مصاف با ژاپن مغلوب و در یک قدمی کسب مدال طلا متوقف شد. حالا از آن تیم چند مهره باقی مانده‌اند؛ علیرضا نادی، سیدمحمد موسوی عراقی، فرهاد نظری افشار، مهدی مهدوی و تنی چند هم خودخواسته و ناخواسته از تیم ملی دور شده‌اند که سعید معروف، محمد محمدکاظم، عبدالرضا علیزاده و عادل غلامی از جمله این بازیکنان هستند. اکنون که در آستانه شروع مسابقات هستیم به دلیل برگزاری مسابقات تدارکاتی اثرگذار و سازنده در اسلوونی، اسلواکی، چین، قطر و ایتالیا همه یک انتظار از تیم ملی دارند و آن صید نخستین طلای جام ملت‌ها توسط گران‌ترین و سرشناس‌ترین مربی خارجی است که از 6 ماه پیش اوقاتش را با ملی‌پوشان ما گذرانده است، خولیو ولاسکو که ته دلش نیمچه ترسی از کره و ژاپن دارد، می‌گوید: «فقط برای شنیدن سوت آغاز مسابقات لحظه‌شماری می‌کنم چون یک تیم صددرصد آماده دارم.

به هر روی بار توقعات بر دوش بازیکنان و کادر فنی و حتی فدراسیون والیبال سنگینی می‌کند، اما با توجه به ناکامی‌های چند ماهه گذشته در پیکارهای جهانی نوجوانان، جوانان، انتخابی المپیک و ارتش‌های جهان، والیبال ملی ما نیاز مبرم به قهرمانی دارد، از یک سو انتظارات جامعه از والیبال بالا رفته و از سوی دیگر فدراسیون والیبال لبه تبغ انتقادات قرار دارد، با وجود این شانزدهمین دوره جام ملت‌های آسیا با تمام تبلیغاتی که شده ارزش جهانی چندانی ندارد، جز این که بار دیگر اعتبار و اعتماد را به ساحت این ورزش برمی‌گرداند. تیم قهرمان جواز حضور در جام جهانی را کسب خواهد کرد که البته برای ما تازگی ندارد، اما 4 تیم برتر باید در مسابقات انتخابی المپیک شرکت کنند که حکایتی دیگر دارد.

امیر حسینی، پاسور اول تیم ملی در گفت‌وگو با جام‌جم، قهرمانی را حق مسلم ایران می‌داند و می‌گوید: ما در تورنمنت اسلوونی به فنلاند باختیم، اما اول شدیم، ولی همین شکست به اندازه هزار جلسه تمرین برای ما ارزش داشت. ما اگر مثل دیدارهای اسلوونی ظاهر شویم صددرصد قهرمان خواهیم شد، این طرز تفکر اکثریت قریب به اتفاق بازیکنان تیم ملی است. از قدرتی‌زن‌هایی چون فرهاد نظری افشار و حمزه زرینی گرفته تا سیدمحمد موسوی عراقی و علیرضا نادی که در قطرسرعتی برای آسیایی‌ها چهره‌ای شناخته شده دارند. همه و همه از قهرمانی می‌گویند. آقای ولاسکو تیم ما را متحول کرد و شاید در هیچ دورانی اینقدر آماده نبوده‌ایم.

با این تدبیر ما هم شمارش معکوس را برای حضور در جام ملت‌ها و شکست طلسم طلا آغاز می‌کنیم و همپای امیر حسینی، مهدی مهدوی (پاسورها)‌، علیرضا نادی، سیدمحمد موسوی عراقی، حسام بخششی و جواد محمدنژادی (سرعتی‌زن‌ها)‌، حمزه زرینی، فرهاد نظری افشار، فرهاد قائمی و آرش کمالوند (قدرتی‌ها)‌، مهدی بازارگرد و امیر غفور (قطر پاسورها)‌، فرهاد ظریف و علی حسینی (لیبروها)‌ تمام نیروی‌مان را به کار می‌بریم.