باران، تهران، بحران

گویا شهری از زباله در زیر تهران پنهان شده بود که تلنگر آرام باران، انبوهی از آن را روانه خیابان‌ها کرد.

جاری شدن زباله‌ها، همراه با آب گل‌آلود در خیابان‌های تهران از شمال تا جنوب، این سوال را مطرح کرد که اگر وضعیت امور زیربنایی بظاهر مرفه‌ترین شهر کشور این گونه است، آیا نباید از بهبود شرایط سایر شهرها دست شست؟

جاری شدن سیلاب و زباله در تهران با اندک باران، موضوع جدیدی نیست، مردم شهرداری را و شهرداری مردم را در این بحران چند ساعته دخیل می‌دانند، اما این مشکل که می‌تواند در مدت چند دقیقه چهره پایتخت را به زشت‌ترین چهره سال تبدیل کند، از چند وجه قابل تامل است.

ریختن زباله در خیابان‌ها در کشور ما جرم نیست و هیچ جریمه‌ای ندارد، بسیاری از ما زباله‌مان را از خودرو به بیرون پرتاب می‌کنیم، از دکان‌هایمان به داخل جوی‌ها می‌ریزیم، از طبقه سوم، گوشه پیاده‌رو را نشانه می‌گیریم و... پس اگر تلنبار زباله در جوی‌ها و خیابان‌ها برای ما حساسیت برانگیز نیست، چگونه است وقتی معده زمین تهران بیمار، این حجم زباله را بالا می‌آورد، برآشفته می‌شویم؟

از آن سو، جریان تکراری سیلاب و زباله در خیابان‌ها و بزرگراه‌های پرتردد با نم یک باران ساده، گواهی می‌دهد که وضعیت شبکه آب و فاضلاب شهری در تهران از مشکلات اساسی برخوردار است و لازم است یکبار برای همیشه فکری به حال آن کرد.

در هر صورت شهروندان انتظار دارند حال که در آستانه فصل سرما و بارش قرار داریم، مسوولان شهرداری و زیباسازی برای کاهش این دست مشکلات تدبیری اساسی بیندیشند.