سوءهاضمه و عوارض آن

یکی از روش‌هایی که مانع از آغاز ناگهانی فرآیند هضم غذا در معده می‌شود، تنظیم دقیق ترشح ماده شیمیایی قوی موسوم به پروتئاز است. پروتئازها گروهی از آنزیم‌ها هستند که مسوولیت تجزیه و تحلیل پروتئین‌ها را به‌عهده دارند، اما از آنجا که بدن ما انسان‌ها متشکل از پروتئین‌هاست، لازم است پروتئازها به گونه‌ای عمل کنند که پروتئین‌های سازنده بدن را هدف قرار ندهند. تولید پروتئاز در پانکراس یا لوزالمعده انجام می‌شود، اما پروتئاز تولید شده در پانکراس به تنهایی قابلیت هضم پروتئین‌ها را ندارد، بلکه لازم است که پروتئاز تولید شده در پانکراس توسط آنزیم دیگری که در روده یافت می‌شود، فعال شود تا قابلیت هضم پروتئین‌ها را داشته باشد.

آنزیم دوم که آنزیم پروتئاز را برای هضم مواد غذایی فعال می‌کند، تنها زمانی که غذا وارد معده شده باشد، وارد عمل خواهد شد و در غیر این صورت آنزیم پروتئاز همچنان در وضعیت غیرفعال باقی می‌ماند. هنگام خواب شبانه، یعنی در زمانی که معده شما خالی از مواد غذایی است، پروتئاز غیرفعال شده و دیگر قادر نخواهد بود به فعالیت خود ادامه دهد. متاسفانه برخی از بیماری‌ها، مصرف نوشیدنی‌هایی حاوی مقادیری از الکل و همچنین برخی از داروها از جمله عواملی هستند که در عملکرد آنزیمی که موجب فعال شدن آنزیم پروتئاز می‌شود، اختلالاتی را ایجاد کرده و در نتیجه این آنزیم دیگر قادر نخواهد بود به فعالیت آنزیم پروتئاز کنترل داشته باشد. در شرایطی که فرد به این وضعیت مبتلا شود، آنزیم پروتئاز شروع به هضم بخش‌هایی از دیواره پروتئین معده کرده و در نتیجه زخم‌هایی را در دیواره معده ایجاد می‌کند.

بنابراین در یک فرد سالم که به هیچ بیماری خاصی مبتلا نباشد، بدن قادر خواهد بود آنزیم‌های گوارشی لازم برای هضم غذاها را بسازد و براساس نیاز خود آن را کنترل کند، سپس آنزیم ثانویه‌ای را تولید کند که به طور اختصاصی برای تنظیم میزان این آنزیم‌ها و همچنین فعال و غیرفعال ساختن آنزیم‌های گوارشی در بدن ساخته می‌شود. علاوه بر این، سیستم گوارشی بدن از جمله بافت‌هایی است که می‌تواند بسرعت رشد کند و در نتیجه به طور دائم و پیوسته سلول‌های قدیمی را از بافت گوارشی جدا کرده و سلول‌های جدیدی را جایگزین این سلول‌ها می‌کند و این قابلیت به سیستم گوارشی بدن کمک می‌کند تا بتواند از خود در مقابل هرگونه آسیب احتمالی محافظت کند.

ام‌البنین خانوردی